Kendinizi İfade Edebilecek Kadar Tanıyor Musunuz?

Ne gibi özelliklerinden ötürü?

Ahh ah bu konular çok zor Kendini tanımak, kendini bilerek hatalarının neyden kaynaklandığı konusunda sorumluluk almak mıdır, yoksa hata yapmak için kendini daha iyi tanımak için alan açmak mıdır? Bir konuda döngüye girdiysen, kendini ne kadar tanıyorsundur?

Söylediklerinin neye açı yaptığını sen de çok iyi biliyorsun, tam olarak bir terapistin koltuğunda oturuyor gibi aslında tek bir açıdan konuşsan bile, söylediklerin oraya atış yaptığından sadece bunu demiyorsun aynı zamanda koltukta oturan terapist de sen oluyorsun fakat ben, sana şunu şunu yapmalısın demeyeceğim, bunu zaten akıl edebiliyorsun. Mesele şu, bildiğin hâlde neden yapıyorsun? Bildiklerinin ötesinde bir şey var demek ki.

Evet ama farkındaysan, bundan yakınıyorsan öyleyse insanların üzmeyeceği için de kendine ihtimal veriyor fakat buna sıkı sıkıya güvenemediğinden adım atmaya çekiniyorsun. Yani, güvensizliğinin en doğru hamle olmadığını zaten bilen birisin, diğerleri gibi neden değilim diyorsun, kendince gerekçelerin de var. Ne yapman gerektiğini tam olarak biliyorsun, harekete geçemiyorsun çünkü birisine güveneceksen mesele senin atacağın hamleden çok, onun yapacağı hamle olmalı ve senin de hayatla kurduğun ilişkiden beklediğin tam olarak bu fakat, hayat aslında biziz. Biz kendimiz üzerine sorumluluk alıyorsak, o zaman hayatın adım atmasını görmektense onları keşfetmeliyiz. Hayatın, belirli sebeplerle durmadan kaçırdığın güvenilir yönlerine dikkat kesil, bak adım at demiyorum. Uzaktan izle.

O istediğin şeyi çözüm yolu olarak hayatına entegre et o zaman, neden olmadığıyla karşılaştır. İstek her zaman hayatın gerçeği karşısında dik bir duruş sergileyemiyor, ona karşı fazla saf kalabilir. Bırak da senin tarafında kalsın, ama hayata karşı değil. Dengelemeyi bilmen gerek. Ne yapacağını biliyorsun, neler istediğini biliyorsun ama yine de hayata karşı tam tersini yaşıyorsun. Sence burada da bir tuhaflık yok mu? Ne öğrenmen gerekiyor buradan?

Sana tam olarak yardımcı olabildiğimi zannetmiyorum o yüzden teşekkür etmene gerek yok, ben bu söylediklerin üzerine kendimi daha iyi tanıdım sana her ne kadar yansıtmasam da. Ben teşekkür ederim o yüzden. Zaten meselenin, benimle dertleşmekten ziyade içini dökmen olduğunu düşünüyorum, sen zaten ne yapman gerektiğini biliyorsun sadece o kadar hayatın içinde yorulmuşsun ki biraz sızlanmaya hakkın olduğunu hatırlatıyorsun kendine, dinlenmek gibi bir şey bu. Sanıldığının aksine şikâyet etmek her zaman kötü değildir. İnsan çok paradoks bir konu, birisini zaten çok saf seviyorsan sevgiyi hak ediyorsundur. Burada mesele şu, madem sevgiyi hak ediyorsun, öyleyse hayatında göremediğin için neden yakınıyorsun? O zaten senin içinde var, hayatında fark etmen yeterli olacak. Yeni doğmuş tüysüz bir kuşun içinde uçma potansiyelinin olması gibi bir şey. Şimdi kötü yönlerine ve çevrendeki insanların hayatına yaptığı bağlantıya bak çünkü bu paradoks sadece hayatı suçlayarak veya çevrem şöyle diyerek çözülmez.

Umarım mutlu olursun, mutlu olmak yetecekse eğer.

Teşekkür ederim :D Ben gizli kullanıcıyım ama bir iki sene sonra falan bu yoruma cevap yazacağım hesabı kaybetmezsem. Emin ol, buraya güzel şeyler yazıyor olacaksın. İyi akşamlar dilerimm.

Benim için ne önerirsin peki?

Ama bunlar benim için bu konuda işe yaramıyor, zihnimin içi çok karmaşık ve çok ani. Derleyip toplarsam o akışı kaybederim, o kaotik alanda ifade etmem gerek ki bu da çok zor.

Bir yıldır bu süreçteyim, seçim sizindir diyerek meseleyi aslında tek boyutlu bir duruma indirgiyorsunuz sanki ben ne yapmam gerektiğinin farkında değilmişim ve kitap okumak aklıma gelmemiş gibi :( Belki de haklısın evet ama asıl mesele zaten en zor konumda kendini ifade edebilmek değil midir? Elinde tek bir kurşun kalemle harikalar yaratabilen mi daha iyi ressamdır, yoksa bunun için çeşitli şeylere ihtiyaç duyan mı?

Herkesin yeteneği farklıysa, öyleyse kimse kıyaslanamaz ve bir konuda iyi olmak gibi bir şey söz konusu olamaz çünkü zaten herkes iyi, belirli bir ölçüt yok. Evet, herkesin ifade tarzı farklıdır ve herkes adına eksiğimiz de, fazlamız da var yani birisinin diğerine nazaran daha fazla araç kullanması, onu diğerinden daha değersiz kılamaz. Ama burada mesele arkaplan, yani işleyişin kendisine bakarsan, ikisinin de hedeflediği yol bir ve bu yüzden zaten birbirlerine en yakın bir başka potansiyel yine birbirleri oluyor, bambaşka ayrı insanlar değil.

Geçiştiriyorsun.

Kendini tanımak için demek ki daha fazla potansiyelin var.

Öyle mi?

Kanıtlaa :D

Boğulmayacağına eminimm ama hadii inancını zedelemiş olmayayımm :D

Kendini tanımaktan kastım aslında yaşadıkların değildi, onları edindiğin tecrübeydi.

Bu da kendini daha fazla tanımana sebep olan tecrübe zaten. Bence tecrübe, yapılan hatayı bir kez daha yapmamak değil. Kendin hakkında ve yaşamın hakkında, sindire sindire ne öğrendiysen, sınanarak öğrendiklerinden kaçını yaşatabildiysen o tecrübedir.

Nedenmiş o

Sindiremeden edindiğin tecrübeden çok ezber olmaz mı?

Neden?

Öyle mii deersin?