HAYATTAN GRAM ZEVK ALMIYORUM?

Ben üniversite 2. sınıf öğrencisiyim, tıp okuyorum. Okuduğum şehirden, buradaki insanlardan, hocalardan, sınıftakilerden, yurttan, bu lanet yerle alakalı her şeyden nefret ediyorum. Ben bir sene mezuna kaldım sırf hayallerim için, gece gündüz çalıştım bana görülen bu olmamalıydı. Nefes alamıyorum, hiçbir şeyden zevk almıyorum. Arkadaşlarım konserden konsere gezerken ben bu köy gibi yerdeyim. İnsanlarla arkadaş olmaya çalışıyorum hiçbirisi sosyal değil, tek başıma bir şeyler yapmak istiyorum ama nereye kadar böyle gidecek, bir şey yok ki... Buraya gelince ruhum çekiliyor, normalde hayat dolu sosyal biriyim ama üniversiteye gelince depresif birisi oluyorum. Aileme mutluyum diye yalan söylüyorum ama ben mutlu falan değilim. Son 2-3 haftadır hayatımda ilk defa bu kadar iğrenç hissediyorum. Sanırım depresyona girdim bilmiyorum daha önce hiç yaşamadım. Her şeyi gözden çıkardım artık, derslere gitmiyorum, ailemden insanlardan kendimi soyutladım. Yurtta yatıyorum sadece. Resmen acı çekiyorum. Hayatımın en güzel yılları resmen heba oluyor, sanki her şey için çok geç gibi hissediyorum, yaşama sevincim bitmiş gibi hissediyorum. Size abartı geliyor olabilir ama bende kendimi tanıyamıyorum artık. Gram zevk almıyorum, ölsem koymaz o derece... Bilmiyorum belki bu kadar büyük beklentilerle gelmeseydim üzülmezdim ama bilmiyorum ya. Depresif, ruhsuz, hayattan zevk almayan kızın birisi oluyorum yavaş yavaş. Kimseye söyleyemediklerimi buraya dökmek istedim. Hiçbir şeyin bana iyi geleceğini sanmıyorum zaten. Okuyan varsa vaktinizi aldığım için özür dilerim