Bu hayatı hangi açıdan seviyorsun?

Mutluluk, huzurlu, samimiyet umutla bakılan açılarını seviyorum. Her zaman pozitif bakmaya çalışıyorum hayata karşı illa ki karamsar ve gerçekçi olduğum zamanlar geliyor, ama kapılmamaya ve huzursuz olmamaya çalışıyorum, sokaklarda gezerken veya bir yere giderken moralim bozuk olursa olsun insanlara ufak gelen şeylerden bile mutlu olmaya çalışıyorum. Bir sokak hayvanı gördüğüm de hemen seviyorum ve o kadar huzur veriyor ki, sanki o kötü enerjiyi hissedip benden atıyormuş gibi oluyor. Kuş cıvıltıları, hafif rüzgarda esen yaprakların yaprak hışırtısı huzur verdiğinden duymaya çalışıyorum veya ufak çocukları gördüğüm zaman içim umut ve huzurla doluyor. Hiç tanımadığım insanlarla ayak üstü edilen sohbet ve muhabbetlerden bile mutlu olabiliyorum ve hayata sadece 1 defa geldiğim ve bu hayattan bir gün göçüp gideceğim aklıma geliyor, o yüzden o kötü duygulara kapılmamak için elimden geleni yapıyorum.

Hayatı çok seviyorum
O kadar çok varki, hergün yeni bir güne yeni umutlarla başlamak kuşların sesiyle uyanmak güzel bir kahvaltı sıcak bir çay gülen insanlar, sokakta hiç tanımadığım insnalara selam vermek varsın bana deli desinler onlara gülümsemek insanın içindeki yaşama sevinci çok önemli ruhum bir çocuk gibi karanlığı ışıkla yenmek kötülüğü iyilikle bir çocuğun gözüyle bakarım hayata eskiden yalın ayak koştuğum günler gelir aklıma, bir akide şekeriyle mutlu olduğumuz o günler işte o günlerin hatırı var bende umut hücrelerime kadar işlemiş kabul etmiyor yenilgiyi ve hayat yaşamaya değer herkese ve herşeye rağmen.