Gösterdiğiniz değeri alabiliyor musunuz?

"Benden Her Sorunun Cevabı, Muhatabının Değeri Kadar Alınır" Statüko

Bir sorunun cevabını kime göre vermeliyim? Sana göre mi, beni tanıyanlara göre mi yoksa genele göre mi? Yoksa kendi cevabımı mı söylemeliyim? Bunu düşünürken bir başka soruya takıldım: “Vereceğim cevabın gerçekten bir değeri olacak mı?”

Sonra, “Değer nedir?” diye sordum kendime. Bir şey nasıl değer kazanır? Onu değerli yapan nedir? İnsan, değerli gördüğü bir şeyi nasıl takdir eder ya da takas eder?

Herkesin değerli bulduğu şeylerden başlayalım. Altın, yakut, zümrüt, elmas… Peki, bu madenler neden değerlidir? Bu soruyu yüz kişiye sorsak, %99’unun tatmin edici bir cevap veremeyeceğini düşünüyorum.

Diyelim ki dünyanın en nadide elması… Ne kadar değerlidir? Çoğu kişi, “Benim sahip olamayacağım kadar çok değerli” diye cevap verir. Peki, o kadar paran olsa, onu alır mıydın? Alır mıydın, almaz mıydın? Kimse kesin bir cevap veremez belki ama şu konuda eminim: İnsan canından daha değerli hiçbir şey yoktur.

Sağlık, mutluluk, huzur, sevgi, saygı… Evet, para olmadan bunları elde etmek zor diyenler çoktur. Ama bu nasıl bir değer ölçüsüdür? Tam anlamıyorum.

Asıl meseleye gelelim: Vefa var mı? Ahde vefa var mı? Vefalı olmak, vefasızlık… Bunlar hâlâ bir değer mi? Çevremdeki tanıdıklarımı tenzih ederim, ama her gün birkaç anneye soruyorum:

“Anacığım, beyiniz yok mu?”
“Beyim vefat edeli çok oldu.”
“Evlatlarınız var mı?”
“Var, oğullarım var, kızlarım, gelinlerim, torunlarım da var. Hepsi sağ olsun, ama her birinin ayrı dünyalık derdi var.”

Bir oğul der ki:
“Olsun anacığım, ben de senin oğlunum. Sana ben bakarım, merak etme.”

Başka biri:
“Kapa çenenini! Şikâyet edip durma artık. Bıktım senden! Getirdim seni doktora, işte birazdan ilgilenecekler.”

Bir başkası ise sorar:
“Neden hasta oldun? Bakmadın mı kendine? Dikkat etseydin böyle olmazdı.”

Bazen bir ana şöyle der:
“Dünyanın yalan malı mülkü peşinde koştuk, anlamadık. Şimdi anladım, dünya benim olsa neye yarar? Ama geç anladım…”

Bir amca ise iç çekerek anlatır:
“Neden mi bu kadar sigara, alkol? Kimi zaman keder, kimi zaman keyif dedim. Her şeyi dert ettim kendime… O an içmek kolay geldi.”

Değerin ne olduğunu anlıyor muyuz gerçekten? İnsan canından kıymetli bir şey var mı? Vefanın, sadakatin, bir insana gerçekten değer verip onun yanında olmanın anlamını unuttuysak, dünyanın en büyük zenginlikleri bile boş…

Eskiden bunu çok düşünürdüm Yani insanlar çok değer veriyorsun yardımcı oluyorsun elinden gelen her şeyi yapıyorsun ama bir değer görmüyorsun. Değer görmek tabii ki bir beklenti amaçlı değildir Ama takdir edilmek insanı hayata motive eder Yani insanı bir nevi kendine sınaması ve yaptıklarının doğru yönde ilerlediğini gösterir benim açımdan. Şimdi artık çok önem vermiyorum çünkü önemli olan insanın kalbinin güzelliği ve sen evrene ne sunuyorsan iyi veya kötü bunu mutlaka sana bir dönüşü oluyor bu açıdan değerlendirince artık değerli olup olmadığını düşünmüyorsunuz.