Bir insan huysuzsa idare edin, cahilse yol gösterin, sinirliyse sabredin ama nankörse yol verin gitsin. Çünkü; huysuz insan düzelebilir, cahil insan akıllanabilir, sinirli insan sakinleşebilir ama nankör insan asla değişmez
İnsanlara değer verme konusu biraz sıkıntılı. İnsanlara değer veriyoruz. Bunu bizim gözümüzdeki yeri belirliyor elbette. Karşımızdaki de bizi nasıl görüyorsa ona göre bir değer veriyor. Bu değer hiçbir zaman eşit olmaz. Sonra aslında verdiğimiz değere değil, o insanlardaki yerimizin ne kadar düşük olduğuna üzülüyoruz. Kimsenin alnında değer vermeyiniz yazmıyor. O sebeple de değer vermekten vazgeçmeyeceğiz. Bunları hak etmeyenler ise her zaman için kendileri bizim yokluğumuzla kaybedecekler.
En çok değer verdim dostum kimseye vermediğim değeri ona verdim. Üzüldüğünde, mutlu olduğunda her zaman onunla oldum. Elimden gelen her desteği gösterdim ona.
Bazen görüyorum bazense görmüyorum. Duruma, ruh haline göre değişebilir bu soruya verilen cevaplar. Kimse mükemmel bir insan değildir bundan sebeptir ki haksızlık yaptığımız zamanlar olmuştur. Yani karşımdakine ''verdiğim değeri bana yansıtmıyorsun'' diyebilirim, ama ben sadece o an derim. Eğer sürekli ise hayatımdan çıkarırım. Aynısını bana da diyebilir çünkü hayat bu, biz de insanız...
Görmedim hiçbir zaman kimseden görmedim annem bana değer vermedi el niye vermesin doğduktan sonra hiçbir şeyim yokmuş sadece hastaneden battaniye vermişler iki üç gün öyle kalmışım parada varmış ama istememişler beni sonra işte parça parça biraz oluşturmuşlar. Ve bunu bana gülerek anlatıyorlar artık kimse benden hiçbir şey beklemesin annem babam dahil