Canınız yandığında tehlikeli birine dönüşür müsünüz?

Hayır dönüşmem. Ama genel olarak, iyi bir insan istese de tehlikeli bir insana dönüşemez, bu sadece canı yandığında kendini daha iyi hissetmek için yarattığı bir illüzyondur. Hani organize işler' de asım abi der ya "Tabutun içinde ölülerle diriler. Ya tabutu taşıyanların içinde olucan, ya tabutun içinde ya da bu işi organize edenlerden."

Sen şimdi "Karar verdim, artık acımasız ve tehlikeli olacağım, kesin" dediğinde bu işi organize edenlerden olmuyorsun hocam, olamazsın. Çok çabalarsan anca tabutun içindekilerden olursun, o kadar.

Canı yanmış insanların tehlikeli olduğu fikri gerçekten de yanılgıya açık. Çoğu zaman, canı yananlar daha çok kendi içlerine kapanır, kırılganlıklarını saklarlar. Senin de dediğin gibi, intikam yeminleri yerini sessiz bir kabullenişe bırakır, yaralar kabuk bağlar ama izleri kalır. "Teselli" dediğin şey, bağımlılık yaratır, çünkü herkes biraz huzur, biraz rahatlama arar. Ama ne yazık ki, teselli de tükenir, çünkü her şey gibi o da sonsuz değildir. Belki de dozunu ayarlayamamak, insan doğasının bir parçası; mutluluk hapı olsa, hepsi için geçerli olurdu bu. Yaraları sarmak, bazen daha çok yara açmakla sonuçlanır, çünkü tesellinin de bir sınırı vardır.

Tehlikeli birine dönüşmek değildi sorun , dönüşürken insanlığını koruyabilmekti asıl sorun. Kendi ilkelerini , inandıklarını bir kenara bırakmaktı bunun bir tedavisi yoktu ve her dönüşümde içindeki insanlığı kaybediyordu. Kim bilir kaçıncı dönüşümdü bu hayatta yaşadığı. Bu dönüşümlerin bir sonu gelecek miydi? Bu bilinmeyenle ne kadar yaşayacaktı insan kalmaya çalışarak. Umut etmekten yorulmuştu ve bitmişti belkide artık insanlığını bir kenara bırakmalıydı değil mi?

gözlem analiz babacım az hasarla nasıl yeniden başlar toparlarız peşindeyim ne kadar da karganın gözü peynirde olsada ben her zaman küllerimden doğarım bunu o karga biliyor mngdmn elekçi kargaları çangırının neyse