Hassas bi kalbe mi sahipsiniz?

hediye, ama lanet gibi bir şey. iyi dürüst biri insan olmanı sağlasa da hayatın boyunca çektirir sana. herkese yük oluyormuş gibi hissedersin bir de aşırı empatik olduğun için etrafındaki herkesin duygusunu da kendin yüklenirsin. insanların en ufak kötülüğünde karalara bağlarsın ben böyle yapmadım bu insanlar bana neden böyle yaptı diye. muhtaç olan varsa yardımına ilk sen koşarsın ama konu seninle ilgili olunca kimseden yardım isteyemezsin.

bu huyum değişsin diye her şeyimi verirdim, hiçbir şeyi takmayan, her şey olacağına varır şeklinde düşünen normal bir insan olmak isterdim.

ne yazık ki benim için bu huy hayat tecrübesiyle olan azalan bir şey de değil, yaşadığım her tecrübe beni daha da hassaslaştırıyor gerçekten çözümü falan yok.

demem o ki nimetlerinden çok zararını gördüm ben , kafayı yemeden bu özelliği kaybetmek için her şeyi yaparım.

Evet, hassas bir kalbim var. İnsanların duygusal dünyalarına duyarlı olmak, bazen fazla empati yapmama neden olabiliyor. Bu, beni derinden etkileyebiliyor ama aynı zamanda insanlara karşı daha anlayışlı ve şefkatli olmamı sağlıyor. Hassasiyet, hayatı daha yoğun ve anlamlı kılabiliyor, ama bazen duygusal yükleri taşıması zor olabiliyor. Yine de, bu özellik beni daha insan kılıyor ve derin bir bağ kurmayı mümkün kılıyor.

Benim özelimde değil. Herkesin kalbi hassastır. Sadece ya sık sık olumsuzluklara, kötü söylemlere ve hakaretvari davranışlara alışmıştır ya da travmaları sebebiyle kendisine savunmasız hissetmeyi yasaklamıştır. Yoksa herkes hassas bir kalbe sahip