Hiç kendinize olan saygınızı, aşk yüzünden kaybettiğiniz oldu mu?

Kendine olan saygıyı kaybetmek... Aşkın ağır bedellerinden biri bu belki de. Sevdiğin biri için taviz vermek, önceliklerini ertelemek, hatta bazen kendi değerlerini unutmak. Fakat bu süreçte fark ediyorsun ki, asıl kayıp karşındakinin seni değil, senin kendini unuttuğun yerde başlıyor.

Aşk, seni büyütmeli; küçültmemeli. Kendine olan saygını kaybettiğin yerde sevgi filizlenmez, sadece bir yanılsama olur. Ve belki de o yanılsama bittiğinde, içindeki boşluğu hissedersin. Bu farkındalık sancılıdır, ama aynı zamanda iyileştiricidir. Çünkü o an anlarsın ki, aşk kendini yok etmek değil, kendini bulmak olmalı.

Kendine saygı duymadığın bir aşk, yalnızca bir hayaldir. Ve hayaller, gerçeğe uyanmak için vardır.

Evet oldu onun yüzünden bir çok kere hemde sagolsun ne ozguven bıraktı ne birsey arkasında koca bir enkazla çekti gitti ardına bile bakmadan şimdi diyorum ki meğer değmezmiş bir hiç uğruna nelerden vazgeçtim en önemlisi de kendime olan saygımdan ama inanıyorum yeniden toparlicam ve bu sefer önce kendimi sevicem önce kendim dicem saygımdan asla vazgecmicem..

Bazen olur. İlk başta rüya gibi olan bir his sonradan kabusa dönüşür. Uyandığında öz saygının daha önemli bişey olduğunu anlarsın. Bence hiç bişey için insanın kendine olan saygısını yitirmemesi gerekir