Hiçbir şeyden tat alamaz hâle geldim bu ara napsam huzursuzum sizler nasılsınız?

Ah dostum, sanki yazdıkların içimde bir yerlere dokundu. Bu hisleri öyle tanıdık ki… Hani insan bir yaştan sonra değil mi, özellikle 30’ların eşiğinde, bir sorgulama sürecine giriyor. "Ben ne yapıyorum?", "Neden hâlâ bir şeyler eksik?" diye düşünüyor. Yatıyorsun uyku tutmuyor, kalkıyorsun bir şeylerin ağırlığı üstünde. Öyle bir döngü ki, bir yandan yoruyor, bir yandan sıkıyor insanı.

Yakında 33 olacağım. Şöyle bir düşüyorum neler yaşadım bugüne kadar. Hangi zorlukların içinden çıktım, neler başardım ! Ama işte, bazen geçmişe bakmak bile tat vermiyor, çünkü şu an başka bir yerdeyim. Bıkkınlık, sıkılganlık... İnsanın hayata dair "yenilik" ihtiyacı artıyor galiba. Sürekli aynı şeyler, aynı rutine hapsolmak boğuyor.

Şunu unutma, hayat ara ara hepimizi bir duraklatır. Sanki bir şeyleri hatırlatmak ister gibi. Belki biraz yavaşlamak, belki de artık seni mutlu etmeyen şeyleri bırakıp başka bir yola girmek için. Bir kahve al, otur en sevdiğin müziği aç mesela. Huzur bazen küçük detaylarda saklı. Seni sıkan şeylerden kurtulmaya minik minik başla.

Kendine zaman ver, tamam mı? Bu hislerin gelip geçici olduğunu hatırla. Ve soruna cevap olarak, nasılım dersen: Biz de arada böyle hissediyoruz işte, hepimiz insanız sonuçta. Yalnız değilsin. ✨