Okumuyorum Çalışmıyorum Arkadaşım Hoşlandığım Biri Yok Ehliyetim Yok Arabam Yok Sürmedim Hiç Bir Şeyden Hiç Bir Beklenti Yok Napim?

tüh 12 sene nasıl düşünemedim

Bende kimse değiştirsin demiyorum zaten özgüvenim yok ve sosyofobi var. ne bileyim gerçekçi olmak gerekirse bunu söyledim ben kendimi tanıyorum sosyal hayat beni içinde tutmaz. çöpçü bile olamaz belki benden her durumda kendimi ezikliyeceğim küçümsüyeceğim zaten ondan dedim.. Öbür kafayla da bir şey olmadığını görmüştüm.

12 Sene önce depresyona girdim seneye 13 yıl olacak hemde öyle böyle değil kendimden nefret ediyorum kıvanç bile olsam nefret edebiirim. bu şartlarda nasıl güvenebilirim hiç bir şey için güvenmiyorum hiç bir hayalim yok anlasan. maddi ve fiziki açıdan her anlamda yetersiz kötü görüyorum kendimi soyutladım bir kere. 100 trilyon psiteprapist bile sanki beni özgüvenli sosyal yapamayacak gibi. Benim sorunum zaten bir yerden bir yere gidememek beynim odama yuva yapmış birey adam değilim kişiliğim benliğim varlığım yok anlatabiliyor muyum

yani kılmazsak evet

Mümkün değil hiç sevmem mastürbasyon bağımlısıyım o da bana çok yabancı bir konu

Biliyorum benimde depresyondan çıkabileceğim bir durum yok bile bile öylesine yazdım. Sanırım depresyondan Ancak Cenazem çıkabilir.

İstesem bile değişmeyeceğini gördüm şahit oldum deneyimledim yine yerimde saymaya devam edeceğim ha yatan eşşek ha asgari ücret çalışan kendini yoran eşşek sonuç aynı. dünyaları versen mutlu olmam gibi geliyor. hiç kimseden hiç bir şeyden beklentim yok ki. Araba sürmek ilk defa sevgili araba yabancı ülke şehir görmek bile Atatürkün gelmesi gibi bir ihtimal.

Özgüvenim yok sosyofobi var kendimi sevmem hiç bir şey amaçlamıyorum.

ben 13 cü yıla giriyorum 2025 de hiç dışarı çıkmamaya 13 sene. benden çöpçü bile olamaz hangi işe girersem gireyim kendimi eziklicem küçümsüceğim bir kere. benim kusurum 5 değil 10 değil boyumu sesimi tipimi sevmem ben kıvanç ile olsa sevmem belki de.. galiba dileğim gibi yaşadım son 13 sene umarsamadım dünyaya 1 kere geldik onu da izlemeye mahkumuz