Kendimden sıkıldım artık sizde böylemisiniz?

Bi işe giriyorum girdiğim işten insanlardan biyere bağlı olmaktan sıkılıyorum çıkıyorum başka yere ordan da sıkılıyorum insanlarla hem konuşmak arkadaş olmak istiyorum hemde bağ kurmaktan gereksiz samimiyetten kaçıyorum bana her söyledikleri batıyo kibar davransalar bile sinir oluyorum sanki gözleri benim üstümde gibi geliyo sanki benimle uğraşıyolar gibi geliyo bazı insanlara karşı düşünüyorum ama bunu pasif insanları da sevmiyorum mıy mıy baskın insanlarla da anlaşamıyorum çekiniyorum korkuyorum hiç arkadaşım yok annemden başka kimseyle anlaşamıyorum oda sessiz sakin her kahrımı çekiyo farkındayım zor biriyim uyumlu olmak kolay olmak istiyorum insanlarla sorun yaşamak istemiyorum bu seferde sınırlarımı çizemiyorum koruyamıyorum ilk tanıştığım insanların niyetlerini bilemiyorum zamanla kazık yiye yiye tanıyorum bazende kötü dediğim iyi çıkıyo yanlış anlıyorum ve çok sessiz sakinim içimde yaşıyorum herşeyi hayal dünyasında böyle olmaktan hem mutlu hem mutsuzum