Gitmek , üzülmek, kırılmak ve benzeri eylem ve duygular hep bir kişiliktir aslında çünkü her yol hep tek başına yürünür Ama kalanı arkada bıraktıkların onlar hep kalabalıktır Özlersin hatırlarsın bir türlü tam anlamıyla gidemezsin.. Gittiğin yerde ne kadar insan olursa olsun içindeki o yalnızlık hep senindir Belki de bir gidiş en çok yürekte taşınan bir ayrılıktır..
Giden insan hiçbir zaman yanında birisini götürmez kendi başına gider ya da aklı başkasınındadır ona gider ama sizinle ilgili hiçbir beklentisi ya da sizinle ilgili hiçbir düşüncesi olmaz sadece gitmeyi kendisine gerekli bilir kendini haklı görür ve bu doğrultuda hareket eder.
Bir tüy de yüksekten düşer, bir taş da... Benim düşüşlerim dağ gibi oluyor... Şerha şerha başımı yara yara... Kimin himmeti milleti ise o tek başına bir millettir sırrınca her kişi aksiyle imtihan olunuyor...
Tek kişilik sayarım birinin gidişini. Gidiyorsa gider, ne yapalım. Giderken bizden ne alacağına biz karar veriyoruz.
Umut ettiksek umut, onunla ilgili hayal ise hayal, varsa o tatlı gülüşleri ve sempatik sesi, bunları alır götürür. Başka ne alabilir bizden. İzin vermezsek başka hırsızlık yapamaz.
Her ayrılık acıdır ancak sahip olduklarımızı onlar bize vermedi ki, gittiklerinde görüşmelerine izin verelim..
İki kişilikle başlar hiçlikle biter. Başta iki kişi varsa bile gıden olduğunda kalan olmaz. Benden seni çıkarınca bir kalmaz hocam diyen Boş Ders Şarkısı geldi aklıma