Evet, dibi gördüm. Hayatın yükü omuzlarıma çöktüğünde, kendimi çaresiz ve yalnız hissettiğim anlar oldu. Her şeyin bittiğini düşündüğüm, içimdeki ışığın tamamen söndüğüne inandığım zamanlardı. Ama sonra fark ettim ki, dip aslında bir son değil, yeniden başlamak için bir fırsatmış. Orada, en karanlık anlarda, insan gerçekten kim olduğunu ve neye tutunması gerektiğini öğreniyor. Kendimi tekrar inşa ettim, her bir parçayı özenle yerleştirerek. Dibi görmek acı verici ama aynı zamanda insanı daha güçlü ve daha farkında biri yapıyor. O yüzden şimdi geriye baktığımda, o anların bana kim olduğumu hatırlattığını görüyorum.
Elbette Bazen Vururuz En Dibe Kadar Halimden Yalnız Ben ve Allah Anlar Sonra Tırnaklarımla ve Ellerim ile İnadım ile Ne Kimseyi Düşünürüm Nede Beni Düşünmelerine İzin Vermem Kinimle Öfkemle Daima Ayaktayım
Zor ilişkiler deneyimlediyseniz, kayıplarınız varsa ya da hayata dair anlam ve amacınız azaldıysa bile, anlamlı ve dolu bir yaşam sürmeye değersiniz. dibi görmedim ama çilesini çektim.