Kendinle sohbet eder misin?

Kendi kendime dedikodu bile yapıyorum yahu :D Güzel tespitlerde bulunuyorum ama dedikodu yaparken, kendime de iyi moraller veriyorum, aman kız senden değerli mi diyorum kendime, canın sağ olsun, o kuklayı kafana bile takma, sinsinin teki gibisinden, birilerine sayarak söverek, kendimi de teskin ederek dedikodu, hasbihal tarzı karışık bir şeyler yapıyoruz kendimizle lakin kendimle dedikodu yaparken kendimi doldurmuyorum, gerçekleri gösteriyorum kendime kendimle konuşurken. Bazen okuduğum kitaplarda eşlik ediyor sohbetime, kendime yakın bir karakter görüyorum, ah "sen şimdi karşımda olsan birlikte sarılır , ağlaşırdık"diyorum o karaktere, bazı satırlarda kendimi buluyorum kitap okurken, kitap okurken küfür etmişliğim vardır benim, çünkü kitaplar beni uyandırdı, bir kitap insana küfür ettilir mi, ettilir, kendimi de böylelikle gördüm, böylelikle kendimin en yakın arkadaşı olabildim ya, kendisiyle kavgalı insanlar kendisiyle sohbet edemiyor ama, kendilerini aşağılamaktan nasıl sohbet edebilsinler ki kendileriyle, ben çok üzülüyorum kendinden bihaber olan insanlara, çok sevilesi insanlar olmalarına rağmen bazı kişiler kendiyle kavgalı, halbuki ellerine şöyle sağlam bir kitap alsalar ağız dolusu sövüp rahatlayacaklar, asıl kızmaları gereken kişiye kızacaklar, kendilerine sahip çıkacaklar, o zaman onların da kendileriyle sohbeti başlayacak, avam kişilerin cahilce sözlerine takılmak yerine mis gibi kahve keyfi yapacaklar kendileriyle kalıp.

Zaman zaman tabii kendimle sohbet ediyorum. Bazen kendi düşüncelerimi keşfetmek, farklı bakış açıları geliştirmek, kendimle beyin fırtınası yapmak iyi oluyor.