Çocuk ruhlu biriyim o yüzden mi sevilmiyorum?

Yaşıtlarımın izlediği programları, dizileri, hatta fenomenleri izlemiyorum. Çizgifilm, anime, tarihi veya sanatsal belgesel, kısa filmler ve bazı yabancı dizi/filmler/programlar izlerim. (genelde komedi ve bilimkurgu çok severim. Eskiden aksiyon falan da izlerdim ama artık vahşi şeyler görmek istemiyorum. ) Yine yaşıtlarım gibi makyaj yapmıyorum onlar gibi giyinmiyorum. Peluşlar, oyuncaklar vs. kısaca tatlı şeyler hoşuma gidiyor. Ayrıca birbirini gömüp bunu sevgiye bağlayan insanları asla anlayamıyorum. Birine laf etmek toksik olmak sevgi veya hoş bir şey değildir. Pick me olarak algılanmak istemiyorum yanlış anlamayın. Ama durum bu işte. Ne bileyim çok tuhaf hissediyorum ya. Sanki herkes fazla yetişkin. 23 yaşındayım ama arkadaşlarım 23 değilde 30 gibi davranıyorlar. Ne bu acele anasını satayım ya? Bu yüzden mi sevilmiyorum acaba?