Haklı olduğunuz anlarda, karşınızdakinin inanmamak için direnç göstermesine nasıl tepki verirsiniz?

Bazen kendimi ifade edene kadar çatladığım zamanlar oluyor. Ama elimde o sırada koz varsa hepsini de kullanırım. Mesela iş yerinde olan bir olayı anlatayım. Makine ile ilgili bir arıza vardı ben kullanan operatörünü aramıştım cep telefonundan. O zaman da telefonlarda ses kaydı var her konuşmayı kayıt ediyorum. İşte üst amirlere olayı anlatmaya çalışıyorum hala anlamıyorlar. Açtım ses kaydını buyurun dedim dinleyin. Olduğu gibi dinletiler hepsini yüzü düştü. Yani bazen insanı bazı şeyleri özellikle zorluyorlar. Yapmak istemediğin şeyleri yapıyorsun yani. O yüzden dediğim gibi elimde ne varsa kullanmaktan hiç çekinmem. Haklıysam haklı davamı sonuna kadar yaparım. Buna inatlaşmak deseler bile bu inatlaşmak değildir. Doğru tek ise onu çözümünü bulmaktır.

Haklı olduğum bir konuda karşımda biri inanmamak için direnç gösteriyorsa, önce sakin kalmayı ve onu anlamaya çalışmayı tercih ederim. İnsanlar bazen savunmaya geçebilir ya da kendi bakış açılarından kopmak istemezler. Ben de onun yerine kendimi koyup, neden böyle bir tepki verdiğini anlamaya çalışırım. Eğer konuşmamız bir yere varmıyorsa, tartışmayı uzatmam. Haklı olmak benim için her zaman bir şeyleri ispat etmekten daha önemli değildir. Doğru bildiğim yolda ilerlerim, karşımdakine inanmıyorsa da bu onun seçimidir; kendimi yormam.