Bir arkadaşına gönülden bağlanmak?

Usta sorun da şuradaki ben bir teşekkür için dahi yapmıyorum. Yani birilerine yaranmak için yapmıyorum. İnsanların iyiliğini düşünüyorum sonra da üzülüyorum.

Sana yapılan fenalıkları ve yaptığın hayır ve iyilikleri unut, Allah’ı ve Ölümü unutma.”
Mutluluğun sırrı budur diğer türlü sürekli üzülecek ve insanlara karşı bileneceksin

Çok haklısın, gönül ferahlatan muhabbetin için çok teşekkür ederim kardeşim. Bilakis ne yapayım, yapım bu. İçimde hiç önyargı olmadığı için insanları kolay kabulleniyorum.

Karakter meselesi kardeşim. Biz düşünceli iyi niyetli ve merhametli davranıyoruz karşımızda olanlar kaba düşüncesiz ve kıymet bilmez olabiliyor bu sorun değil ama kendinden fazlaca ödün vermek aşırıya gitmekte iyi değil ortası bir yol tutalım.

Hep bunun için güdülüyorum kendimi. Hayatım boyunca hep bu tür sıkıntılar yaşadım ama hala da akıllanmadım. Kimse için haddinden büyük fedakatlık yapmayacaksın, ötesi gerçekten de enayiliktir.

Aynen insanlar birde kullanmayı pek sever iyi niyetleri o yüzden her insana karşı bir mesafeniz olacak iyiliğinizi yine yapın. En son birine borç verdim istedi diye maddiyatı önemsiz neyse şu zamanda vereceğim dedi sonra o zaman geçti sordum huyumda değildir işte şu oldu bu oldu kusura bakma falan derken zaman zamanı kovaladı daha da sormadım bir zaman sonra yine aradı bana yine para lazım buna benzer şeyler insanları aptal zannediyorlar

Maalesef kardeşim, insanları bazı şeylere alıştırınca insanlar artık onlara karşı yaptığın işleri iyilik değil de zorunluluk olarak algılamaya başlıyorlar. Fakat hata bizde ki işlerin bu duruma gelmesine biz sebep oluyoruz.

Ozaman dediklerimizi uyguluyoruz. kendimizi kullandırmıyoruz

Çalışıyorum ama sıcak kanlı olduğum için maalesef engelleyemiyorum.

boş ver