Eğer kendisi hastalığını biliyorsa psikolojisi zaten yeterince kötüdür, bir de ben ayrılıp tuzu biberi olamam. Ama bunu acıma duygusu ile yapmam, bilakis ben sevdiğim zaman sevdiğim insanın hep yanında olmaya çalışırım.. Bilmiyorsa da ona hiç hissettirmezdim..
Son nefesine kadar ayrılmam. Eğer can verecekse, kurtuluş yoksa, herhangi bir organımı, kanımı vererek kurtaramıyor sadece yanında olabiliyorsam kollarımda ölene kadar yalnız bırakmam.
Merhaba, Kız arkadaşımda genetik kanser vardı, anksiyete kişilik bozukluğu ve nice sorun fakat bir kez olsun ah etmedim of demedim ama o dört senemi ve beni hiç etti...
Hiç uğraşamam. Kalan ömrünü benimle güzel geçirsin diye elimden geleni yapsam ne olur ki? En iyisini hak ediyorsun, seninle evlenecek kişi çok şanslı vs şeyler söyleyip can sıkacak. Gerek yok..
Merhabalar hanımefendi Bunu yaşadım 2018 senesinde sevgilim kanser oldu, ölene kadar yanındaydım. Mezara girdikten sonra bile kalbimde hala onu sevdim.