Engelleri aşabilmenizde en büyük pay kimin?

Kimsenin payı yok, yoluma taş koymak isteyenler oldu, annem bile manipüle etti beni, O'na güvenmiştim halbuki, zaman zaman mazi gelince aklıma öfkelenirken buluyorum kendimi, ne kadar iyileşsem de mazinin tortuları var üzerimde. Benim annem bana sığınacak bir liman oldu, saçlarımı okşamadı, el gibiydi. En büyük pay, belki de tek pay sadece bana ait, yürekten ve derinden teşekkür ediyorum bu kıza. Kendime doğru yolu yine kendim gösterebilmişim, kolay olmadı o günlerden bugünlere gelebilmek.

Belki ailem ile yaşadım ama kimsesizdim. Bu yüzden tek başına çalıştım okudum erdemimi korudum. Meslek sahibi oldum. Cok zor dönemlerim de oldu ama hiç birine aldanıp pes etmedim. Kışın soğuk yağmurunda ince çorap yazlık ayakkabı ile gittiğim günleri, beslenmesiz gittiğim günleri elbet unutmadım. Babam da memurdu ama içerdi para kalmazdi ki ama şu an ekonomik kosulum çok iyi güzel kadın oldum fakat içimde bitmeyen bir boşluk yanlizlik hissi geçmiyor, ama ilgiden de sıkılıyorum kimse beni sevsin istemiyorum Buda mirası.🙈