Şu an bulunduğun noktaya nasıl geldin?

Sağlığımı kaybederek ve çok çalışarak geldim. Ama çok çalışmayla bişey olmadığını öğrendim. Az ama verimli çalışmanın önemini öğrendim. O yüzden artık çok çabalamıyorum her şey dünyada kalacak brn ise ölüp 2 metre çukurda zamanla toprağa karışıcam. O yüzden çok para kazanayım şunu alayım diye bir derdim kalmadı. Keyfime bakıyorum. Aldıklarım da keyfim için. Profesyonel fotoğrafçılık yapmış biriyim ve yeniden ekipman aldım hobi olarak çekim yapıcam yine. Keyif için işte.

Her saniyenin bedelini ödeyerek, karanlığa karşı ışık tutarak çok savaştım çok yoruldum hiçbirşeyden korkmadım ellerim yara bere içinde kaldı ama ben güldüm kimseyi dinlemedim doğrularımın peşinden gittim içimdeki çocuğa inandım nasıl geldim birde bana sor üç kişilik bir hayat yaşadım sonunu düşünen kahraman olamaz dediler bizde inandık işte hayat bir pencere herkes bakıp geçiyor en kötüsüde bizi tanıyan son insan öldüğünde hiç yaşamamış olacağız.

Genellikle bekle-gör politikasını uyguladım. Hayatın bana sunduğu koşullara hemen isyan etmedim; soğukkanlılığımı, sakinliğimi hep korudum. Önce hayat beni şekillendirdi, sonra ben hayatı. İnce eleyip sık dokudum, mantıklı düşünüp sağlam adımlar attım. Sahip olduğum forma kolay ulaşmadım; hastane koridorlarından hapishane köşelerine kadar dört bir yanı gezdim, dolaştım. Şimdi kısmi hürriyetimi yaşıyorum ve memnunum.