Dünyada nereye ait olduğunuzu buldunuz mu ve yollar sizi nereye götürdü. ?

‘Ben bugüne ve geçmişe aidim dedi sonra; ama yarına, ertesi güne ve evvel zamana ait bir yanda var içimde.’ der Nietzsche. Bu uzun bir yol ve çok çatallarla dolu. Geçmişin izleriyle geleceğe doğru yol alıyoruz. Ya dünde ya da şimdilerdeyim. Belkide hiçlikte olacağım.

Yoldayım gidiyorum. Dünyada ait olduğumuz kalıcı bir yer olduğunu düşünmüyorum ki zaten aslen bu dünyaya ait değiliz. Biz kendi varlığımızla ve kendi ruhumuzla varız. Biz kendimize ve kendi benliğimize aidiz. Çünkü sürekli yoldayız gidiyoruz. Her şey değişiyor biz değişiyoruz. Hayatımızdaki evrelerde sürekli bir trene binip öbür durakta iniyoruz. Her şey ilerlerken bir yere ait olmamız mümkün mü? Dünyaya bile ait değilken nasıl aidiyet duygusunu düşünebiliriz ki? Anca ve anca kendimize kendi ruhumuza ve benliğimize ait olabiliriz. Çünkü bizimle hayat boyu gelen tek şey biziz. 😊😇

"Arayanlar bulamaz, bulanlarsa arayanlardır." cümlesini düstur edindim. An geldi, aradıkça bulamadım ve bir yola erişemedim. Ama an oldu, aradığım yollar bana güzel bir rast gelişle kendi geldi. Zira ruhum yola gelmeyen sabırsız bir yolcuydu.. Ve hala da yolculuk devam ediyor, en ait olduğum yeri bulana kadar..

Etiket için teşekkür @Carvel🙂