Gece tamamen karanlıkta mı uyumayı seversin, yoksa gece lambası açık mı olsun istersin..,?

Eğer günümün iyi geçtiğini hissedersem, ışıkları kapatırım. Vücudum dinlenir ve ruhum rahatlar.

Ancak aklıma bir şey takılmışsa, ışığım açık kalır. Işık, hala düşünmek ve çözmek istediğim şeyler olduğuna işaret eder.

Ertesi sabah ışık açık bir şekilde uyanırsam, problemime bir çözüm bulamadan uykuya daldığımı anlarım.

Eğer kendimi çok iyi hissedersem, ortam tamamen karanlık olsa bile uyku maskesi takarım.

Bu, hayata en azından geçici olarak ara vermek istediğim modumdur.

Çünkü uyku da ölüm gibi değil midir?

Ya garip bir şey var ben oturma odasında yatıyorum hep ışık var ya yetenekten ya gerçekten açık mesela yağmur şimşek olunca kapatırlar sonra hep ışık yansır buraya pencerelerden biri lambayı açar aydınlanır hiç korkmam zaten aydınlık bazen karanlık

Çocukken karanlıkta asla uyuyamazdım. Şimdiyse tam tersi. Karanlıktan çıkamıyorum. Uyumasam bile güneşten kaçıp hep gölgelerden giderim, uyurken de öyle.