Hayatında seni en çok etkileyen bir duygusal anını paylaşır mısın? Bu anın seni nasıl değiştirdiğini düşünüyorsun?

Hayatımda beni en çok etkileyen duygusal an…

Bunu tek bir noktaya indirirsem, hiç beklemediğim bir anda “kırılmadan güçlü durmayı öğrendiğim” an derdim.

Hani bazen bir olay olur, seni içten içe darmadağın eder ama dışarıdan kimse anlamaz ya…Bende de öyleydi. Birini çok sevmiştim, güvenmiştim, her şey yolunda sanıyordum.

Sonra bir gün öyle bir cümle kurdu ki, bir insanın bir anda hem koşarak uzaklaşmak hem de kalıp sarılmak istemesi nasıl mümkünse… onu hissettim. O an beni değiştiren şey şuydu:Sevdiğin birinin seni hayal kırıklığına uğratması, değer vermeyi kesmen gerektiği anlamına gelmiyormuş ama kendi değerini unutmaman gerektiğini öğretiyormuş.

O gün, kimseye belli etmeden oturup uzun uzun düşündüm. Kendimi suçlamayı bıraktım, ne hissettiğimi kabul ettim, kimse duymasa da içimden “Ben buna rağmen iyileşirim.” dedim. Ve gerçekten iyileştim.

Beni değiştirdi mi?

Evet. Artık biri beni üzerse hemen yıkılmıyorum. Hemen küsmüyorum. Ama kendimi de ezdirmiyorum. O kırgınlıktan çıkan versiyonum daha sakin, daha güçlü ve daha seçici biri oldu.

Tabiki en büyük düşmanım olan kuzenim sayesinde yine yeteneklerimi keşfettim yine kurtuldum herşeyin neden başıma geldigini öğrendim o kötü şeyleri neden yaşadığımı öğrendim çünkü o bir ikiyüzlü o hiç bir zaman degişmiyecek çok dikkatli ol diye bare sen kendini kurtar diye tuzaklarını sezdirdim uyanık akıllı tedbirli ol saf olma bu kez tuzağına düşme diye bu kez kendi başına kurtul diye korkma diye bu kez tuzağa düşme diye yaşadıklarından dersler al ve muhattap olma diye yetenek verdim ki hep bu sınavı veriyorum onunda niyetini anla diye uzak dur diye bu kez kendini kullandırma diye ona istediği verme diye bana bolca şükürler et diye

Bugün Aziz Mahmud Hüdayi'den bir bölüm izledik. Orada Beyoğlu'nun sık sık tekrarladığı bir sözün gizemi açığa çıktı ve Kadı Mahmud Efendi öyle bir baktı ki.. Beyoğlu'nun mutluluğunu iliklerime kadar hissettim. Belki o an orada değildim, belki o iki karakterde ben değilim. Ama bir şekilde dokundu bana. O anlaşılma hissi ve en azından birinin gözünde "bu adam deli değilmiş" farkındalığı yandı.