Bu dünyada önemli olan nedir eğlenmek mı bilgilenmek mi?

Evet dengeyi kurmaya çalışıyorum. Ben mesela bazen takıntı yapıyorum izlemediğim daha ne güzel diziler vardır ya da bilmediğim müzikler vardır bilmediğim ne bilgiler vardır diye. bu türlü kendimi olduğum bilgilerle kabul edemiyorum sahip olduğum eglencemle De yetinemiyorum hep geri kalmışlık hissi var her konuda eğlence bilgi

Zaten hiçbir bilgi kesin değil dimi. evren bile yeni kesfediliyo. cok şeyi bilemeyecegiz zaten. ama bazen araştırma yapmak düşünce tarzını değiştiriyor

İşte kısaca ilgi alanım olan şeylerın hepsıne erişemeyecegım korkusu var. Ayrıca ya mesela benı ben yapacak bir bilgiyi hayatım boyunca bulamazsam? Bu olabilir. Olmayabılır bulunmaz bazen gerçekten o kritik ve öğrenmemiz gereken seylerı öğrenemeyebılırz. Ama eğlence sonsuzdur her Seyle eglenılebılır senın gezdıgın gıbı ya da benım dızım gıbı
Ama eğlenceli seylerden de eksik kalıyorum hissim var. Sen olsaydım gezmediğim çok yer var diye takardım kafama. Yani eğlence ve bilginin eksikliği kafaya takılabılıyor. Ama sevgi öyle mi? Sevgi en önemli şey mıdır o zaman? Sevginin azında böyle kafayı yemeyız sevgı sevgidir. O zaman en önemli şey o mu? Yanı bilgi ve eğlenceden eksik kalabılen insan canlısı için önemli olan şey nedır? Eksik olsa bile bunu kafaya nasıl takmaz? Sevilip sayıldıgı birileri olursa bu kafaya takma onemsızleşir mi? Ama ya fayda etmezse sevilmek bile? Yani demek ki her zaman eğlencenin ve bilginin eksikliği bir takıntı konusu olacak? Bunu nasıl önlerine gerçekten hayata bakışımı mı değiştirmelıyım? Biraz da hayata geç kalmıslık hissi var o yüzden yetişemeyecegım her şeye ya da her şey sonsuz diye böyle hissediyorum ben. Bu sonsuzlukta nasl mutlu olabilirim? Şuanda içimi dökmek bile güzel oldu aslında. Çözüm bu mu ki acaba? Sevgi değil belki sadece kendimi anlatmaktır çözüm?

Ben mesela bazen takıntı yapıyorum işlemediğim daha ne güzel diziler vardır ya da bilmediğim müzikler vardır bilmediğim ne bilgiler vardır diye. bu türlü kendimi olduğum bilgilerle kabul edemiyorum sahip olduğum eglencemle De yetinemiyorum hep geri kalmışlık hissi var her konuda eğlence bilgi

ama ya soyut yaşamayı seviyorsam tüm sahip olduklarım onlar zaten

Evet kendi ilgi alanım olan şeyler ile mutlu mesut yaşayarak dimi

İşte kısaca ilgi alanım olan şeylerın hepsıne erişemeyecegım korkusu var. Ayrıca ya mesela benı ben yapacak bir bilgiyi hayatım boyunca bulamazsam? Bu olabilir. Olmayabılır bulunmaz bazen gerçekten o kritik ve öğrenmemiz gereken seylerı öğrenemeyebılırz. Ama eğlence sonsuzdur her Seyle eglenılebılır senın gezdıgın gıbı ya da benım dızım gıbı
Ama eğlenceli seylerden de eksik kalıyorum hissim var. Sen olsaydım gezmediğim çok yer var diye takardım kafama. Yani eğlence ve bilginin eksikliği kafaya takılabılıyor. Ama sevgi öyle mi? Sevgi en önemli şey mıdır o zaman? Sevginin azında böyle kafayı yemeyız sevgı sevgidir. O zaman en önemli şey o mu? Yanı bilgi ve eğlenceden eksik kalabılen insan canlısı için önemli olan şey nedır? Eksik olsa bile bunu kafaya nasıl takmaz? Sevilip sayıldıgı birileri olursa bu kafaya takma onemsızleşir mi? Ama ya fayda etmezse sevilmek bile? Yani demek ki her zaman eğlencenin ve bilginin eksikliği bir takıntı konusu olacak? Bunu nasıl önlerine gerçekten hayata bakışımı mı değiştirmelıyım? Biraz da hayata geç kalmıslık hissi var o yüzden yetişemeyecegım her şeye ya da her şey sonsuz diye böyle hissediyorum ben. Bu sonsuzlukta nasl mutlu olabilirim? Şuanda içimi dökmek bile güzel oldu aslında. Çözüm bu mu ki acaba? Sevgi değil belki sadece kendimi anlatmaktır çözüm?

Ben mesela bazen takıntı yapıyorum izlemediğim daha ne güzel diziler vardır ya da bilmediğim müzikler vardır bilmediğim ne bilgiler vardır diye. bu türlü kendimi olduğum bilgilerle kabul edemiyorum sahip olduğum eglencemle De yetinemiyorum hep geri kalmışlık hissi var her konuda eğlence bilgi

İşte kısaca ilgi alanım olan şeylerın hepsıne erişemeyecegım korkusu var. Ayrıca ya mesela benı ben yapacak bir bilgiyi hayatım boyunca bulamazsam? Bu olabilir. Olmayabılır bulunmaz bazen gerçekten o kritik ve öğrenmemiz gereken seylerı öğrenemeyebılırz. Ama eğlence sonsuzdur her Seyle eglenılebılır senın gezdıgın gıbı ya da benım dızım gıbı
Ama eğlenceli seylerden de eksik kalıyorum hissim var. Sen olsaydım gezmediğim çok yer var diye takardım kafama. Yani eğlence ve bilginin eksikliği kafaya takılabılıyor. Ama sevgi öyle mi? Sevgi en önemli şey mıdır o zaman? Sevginin azında böyle kafayı yemeyız sevgı sevgidir. O zaman en önemli şey o mu? Yanı bilgi ve eğlenceden eksik kalabılen insan canlısı için önemli olan şey nedır? Eksik olsa bile bunu kafaya nasıl takmaz? Sevilip sayıldıgı birileri olursa bu kafaya takma onemsızleşir mi? Ama ya fayda etmezse sevilmek bile? Yani demek ki her zaman eğlencenin ve bilginin eksikliği bir takıntı konusu olacak? Bunu nasıl önlerine gerçekten hayata bakışımı mı değiştirmelıyım? Biraz da hayata geç kalmıslık hissi var o yüzden yetişemeyecegım her şeye ya da her şey sonsuz diye böyle hissediyorum ben. Bu sonsuzlukta nasl mutlu olabilirim? Şuanda içimi dökmek bile güzel oldu aslında. Çözüm bu mu ki acaba? Sevgi değil belki sadece kendimi anlatmaktır çözüm?

Çok teşekkür ederim

Ben mesela bazen takıntı yapıyorum izlemediğim daha ne güzel diziler vardır ya da bilmediğim müzikler vardır bilmediğim ne bilgiler vardır diye. bu türlü kendimi olduğum bilgilerle kabul edemiyorum sahip olduğum eglencemle De yetinemiyorum hep geri kalmışlık hissi var her konuda eğlence bilgi