Her sabah erkenden sokağa çıkmak zorunda mıyım ben?

Evet,
Çünkü beni bekleyen dostlarım var. Onları görmek için bir bahane gibi spor yapmak. Aslında içimdeki sevgiye, onların bana olan saf bağlılığına koşuyorum. Bazen gitmek mümkün olmuyor, sabahları onları göremediğimde içimde bir burukluk beliriyor. Ama iş çıkışı, kalbimde bir umutla adımlarımı hızlandırıyorum. "Siz beni mi beklediniz yoksa?" diye sorarken, hem bir sevinç hem de derin bir üzüntü kaplıyor içimi. Çünkü onların sadakati, sabrıyla beni bekleyişleri, kalbime her seferinde dokunuyor.