Tip yok, para yok, özgüven yok, ne olacak böyle?

Özgüven için biri şart. Ya çevren, ailen vs. olacak, ya para olacak, ya tipin olacak, bunlar olacak ki kendine güvenesin. Bir hiçliğin içinde ne kendine inanırsın, ne tanrıya, ne de maddenin varlığına.

Bende hiçbiri yok hanımefendi. Ben tamamiyle bir hayâl kırıklığıyım. Bebekken beni hoplatırlarken yere düşürmüşler galiba. Beynim iyi kaynamamış ve tüm hücreler oluşmamış. Algıla yollarımda tıkanıklık mevcut. Alta pilav, üste kurufasülye yemekten başka bir katkım da olmadı bu vücuda. Böyle bir vasat bir durumda psikoloğun çare olacağını düşünmüyorum. Büyük olasılık bana özgüvensizlik ve depresyon diyecek. Tedavisi ise para. O para işte bende yok.

Birini seveyim, sevgili falan olmasak da olur ama böyle birini seveyim, çok iyi biri olsun, sevilmeyi hak etsin, ona hayran olayım ya, öyle biri olsun, seveyim, o beni sevmese de olur diyorum ama öyle biri de çıkmıyor karşıma. Hiç sevgilim olmadı. Sevgilim olmasını da geçtim yani, ilk önce ben birinden hoşlanayım yeter diyorum. Olmayınca olmuyor. Çok sosyal biri de değilim. Hani diyorlar ya, çık dışarı, sosyal ol, insan içine gir, kaynaş. Ben sosyal bir ortama girince enerjim çok düşüyor. İnsanlarla kafalarım hiç ama hiç uyuşmuyor. Apayrı dünyaların insanlarıyız sanki. Çoğu insan bana itici, cringe geliyor. İyi anlaşsam bile bir süre sonra artık yeter, kendi alanıma çekilmem lazım diyorum. İçedönük bir insan olmamdan kaynaklı ya da bu sosyal fobiye giriyor da olabilir ama sosyal fobi varsa, kaç senedir bu çözülememiş olması ilginç. Ben insan sevemiyorum, uyuz oluyorum hatta. Farklı bir psikolojik sıkıntı da olabilir. Bir şeyler başarma konusunda başarısızım maalesef. 😂😂 Ne istediğini bilmeyen, her şeyden sıkılan, bıkmış, bunalmış biriyim. Sürekli böyle kafalar yaşayan bir insanın bir şeyler başarabilme ihtimali var mı? Çalışarak para kazanıldığını bilmiyordum. Hemen bir işe girip para kazanayım o zaman 😂😂 Önce patronumu, 100 sene sonra da kendimi zengin eder parayı bulurum inşallah.

Ben insan içine girebiliyorum. Topluluk önünde de konuşma yapabilirim sorunsuz, birkaç kez tecrübe edindikten sonra tabii. Uzun süredir çalışıyordum, şu an işsizim sadece. Hiçbir zaman borcum olmadı, kredi kartı, borç gibi şeylerden pek hoşlanmıyorum. Tutumlu bir insanım. 10 senedir bu sitedeyim. Buluştuğum bir kız olmuştu, sadece arkadaştık. Başka bir kızla konuşuyodum, hoşlanmıştım vs. ama inanç farklılığı yüzünden olmadı. Farklı kafalar yaşamamdan ötürü kafa dengi biriyle karşılaşmam da zor o yüzden. İyiliğe olan inancımı da kaybediyorum bazen. Hayat gerçekten çok acımasız bir yer. Hayvan olduğumuz her yanıyla belli. Zihniyetlerimiz bozuk. Günün sonunda ben iyi bir insanım diyemiyorsun tam anlamıyla. Haluk Leventin dediği gibi, "Ben bu iyilikleri millet için yapmıyorum, kendim için yapıyorum. İyilik yaptıkça mutlu oluyorum." İnsan ne yapıyorsa hep kendine yapıyor, kendini düşünüyor.

Çok mükemmel, efsane vs. bir insan olduğumu düşünmüyorum ama çoğu insana göre daha iyi niyetliyim, daha güzel şeyler düşündüğümü düşünüyorum. Topluluklara uyum sağlayamadığım için kendimi yalnız hissediyorum. Kendimde bir sorun olduğunu, özgüvensizlik, sosyal fobi, depresyon, kişilik bozuklukları gibi şeyler olduğunu düşünüyorum. Belki pek de böyle şeyler yok, ben kendi psikolojimi bozuyorum, bilmiyorum. Bir psikoloğa görünmekte fayda var ama tabii. Müsait olduğum bir zaman gitmeyi düşünüyorum. Sağlıkçi mısın. Bir şey sorabilir miyim? Belki şu an nöbettesindir falan 😃😃

Gece oturarak ön hazırlık yapıyosun yani 😂😂 Yine sorayım, belki bilirsin, bilmiyorsan da öğreniriz. Devlet hastanesinden heyet raporum var benim. Psikiyatriye, kulak burun boğaza, ortopediye vs. tüm doktorlara göründüm ve bu kişi sağlamdır raporu aldım yani. Bu belgenin 2 sene geçerliliği var. Ben bu saatten sonra psikiyatriye ya da psikoloğa gitsem, depresyon vs. dese, ilaç yazsa içsem ya da oldu da ayağımda, bacağımda sıkıntı çıksa ortopediye gitsem bu heyet raporunu yakar mı?

Hocana sorarsın o zaman. 😂😂 Her türlü bilgiyi her an öğrenmek lazım.