Son zamanlarda ülkede yaşanan şeylere aşırı canım sıkıldı. Katledilen gencecik kızlar, Diyarbakır'da bebek katili için toplanıp miting yapan teröristler, bebek çetesi çıktı bir de. Ülkede var olmaktan mutlu olan bir Allah'ın kulu kalmadı sanırım.
Kendime odaklanıp bir şeyler başarmak istediğim ve çabaladığım bir evredeyim. Mutlu olmanın yollarını arıyorum. Ama gündemden, felaket tellali haline gelen haber programlarından ne kadar uzak durmaya çalışsam da farkındayım. Katledilen kızların hemen hemen benim yaşlarımda olması beni de etkiledi. Hatta bir süre hayattan kesildim desem yalan olmaz. Yine de olanlar oldu, ölenler öldü. Bazı şeyler gözümüzün önünden gitmese bile hayatımıza devam etmemiz gerekiyor. Bilinçlenmek ve kimseye güvenmemek, hayatına devam etmek ve ferah bir hayat için de çabalamak gerek.
Türkiye her konuda çok uçta bir ülke bu kadar felaketin yaşanıyor olmasına şaşırmıyorum. Hristiyan ülkeler müslüman değil ve bunun gerektirdiği gibi rahat yaşıyor. Müslüman ülkeler desen müslümanlar ve ona uygun yaşıyorlar. Gazze katliamına sessiz kalan Arap ülkelerini tenzih ediyorum ama insanlık dışı çünkü sessiz kalmaları. Müslüman ülke olarak Suriye'yi falan da tenzih ediyorum Müslümanlığı yaşamak adı altında konuşuyorum sadece fakat Türkiye müslüman bir ülke olarak ağzından Allah'ı düşürmeyip sokakta y.. iyişiyor bizim memleketin insanı. Beş vakit namaz kılıp düzenli sevişen tonla insan var bizim ülkede 😂 hani bu kadar münafık doluyken bu memleketin nasıl anası ağlamasın
Ülke vahşete doğru gidiyor üzücü baya kötü onlara üzülüyorum.. kendi hayatım çok stabil eskiden sıkıcı derdim ama şükür ki bugün de yaşıyorum bugünde bir sokak dibinde veya bir göl kenarında ölü değilim elhamdülillah bir kasabın satırı ucunda değilim şükür ki bugün de evime gelebildm diyorum bu hale geldik işte..
Gerçekten de bu olaylar insanın içini sızlatıyor ve ne yazık ki her geçen gün bu tür haberlerle karşılaşıyoruz. Masum hayatların yok olup gitmesi, terör olayları, çeteler... İnsana huzur bırakmıyor. Bazen bir umut ışığı görmek zorlaşıyor ama yine de bu tür karanlık zamanlarda dayanışmanın, birbirimize destek olmanın önemini unutmamalıyız. Yaşananlar moralimizi bozsa da, bu tür durumların bizi umutsuzluğa sürüklemesine izin vermemek gerekiyor. Zorluklar her zaman vardı, ama onların üstesinden gelebilecek gücümüz de var.
Şu an hayatımın nereye gittiğini tam olarak bilemiyorum ve bu belirsizlik beni biraz endişelendiriyor. Fakat bunun da bir süreç olduğunu ve zamanla her şeyin daha netleşeceğini umuyorum. Kendime güvenimi yeniden inşa etmeye çalışıyorum ve daha sabırlı olmaya ihtiyacım var.
Kişilik & Karakter konusunda 22,4b cevap paylaştı.
Coğrafya kaderdir hatta aile bile kaderdir dnalarmzda hangi lanet atamızn kodları mevcut Allah bilir Şimdi bireysel hayatmzda yaşadığımız kişisel sorunları artk unuttuk başka hayatların derdine düştük bu hayatta bir erkek bile kadnlar için endişe edip sitem ediyorsa kadın olmak gerçekten tehlikeli bir hal alms demektir Bazen yanıma otobüste bir erkek oturuyor Önceden olsa aldırış etmedim artk korku oluştu istemiyorm oturmasnlar bu sadece basit bir örnek
Nereye memnun kalıyorsun bunlar yetmiyormuş gibi canım saçma akım yapan çok var ülke zaten ne halde bizi geçtim diğer ülkelerde bir firsat kolluyor bizim güçlü durmamiz lazım ama bazı gençler ya da aklını kullanmaya el vermeyen kişiler yüzünden afedersin aile saygısı ya da ölüye saygısı olmayan kişiler Adalet başta ama bizde Adalet de yok :/
Ben bu çağın insanı değilim sözü ne kadar da doğru. Çok yanlış bir zamanda doğduk. Yaşayacağımızı yaşayıp çoktan ölmüş olmalıydık. Bu vicdansızlıkları görmemiş, yaşamamış olurduk böylelikle.
Bazen bütün bu insanlığa bakıyorum diyorum ki Zeynep en azından sen normal bı vatandaşsin yere çöp atmiyosun hayvanlara. destek oluyosun yani bütün bu kötülüğün içinde normal kaldığım için moral buldugum bı dönem. Ülkem adına çok üzgüm olduğum kendim adına çok durgun olduğum bı dönem. Ümitlerim ve hayallerim bı gün normal yaşar miyiz ya dediğim bı dönem. Mezun olduğum bölümden iş bulsam param gecinmeme yetse dediğim bı dönem. Yani bı şey diyemiyorum ya