Hayatta kaç yaşındayken ailenizle ebeveyn çocuk gibi değil, iki gerçek yetişkin insan gibi herşeyi konuşabilmeye başladınız?

Sanırım anasınıfında bile değildim. Beni pek çocuk olarak görmediler, sorumluluklar verdiler bir problem varsa aldılar karşılarına konuştular

İlkokul 3 4'den beri ahsjaha. Annemle arkadaş gibiydik hep. İyi yanları var tabii ama kötü yanları da var.

Sanırım lise son sınıf dönemi. Çünkü bu dönem kardeşimi kaybettim ve hayata bakışım oldukça değişti.:/

ben onlardan daha yetiskindim her zaman farkinda degiller o ayri mevzu

Yani kendimi bildim bileli annemle konuşuyorum her şeyi hiçbir şey saklamam

Onlar yetişkin gibi düşünemiyorlar o yüzden konuşamıyoruz.

Ben onlarla hep herşeyi konuşabildim