Bu durum gerçekten benim için önemli. Benzer bir şey yaşayan ya da bu konuda bilgisi olan, dalga geçmeden benle paylaşabilirse sevinirim.
Size durumu anlatmak için kısa bir örnek vereceğim. Mesela gün içinde yaşadığım şeylerden canımı sıkan bir durum olduysa, birisi benim güvenimi sarsacak bir şey yaptı mesela ya da bir işim kötü gitti.
Insanların yanındayken hiçbir belirti, konuşmam vs. olmuyor. Ama eve gelince (yalnız yaşıyorum) durup dururken o yaşadığım olumsuz şey aklıma geliyor ve o durumla alakalı istemsiz ağzımdan birkac cumle çıkıyor. Mesela bu olumsuz şey , bir kişinin hareketi ise ona sesli küfrediyorum, sonra susuyorum. Ya da bir olaysa, o olaya sitem ediyorum, susuyorum, napıyorum ben diyorum sonra kendi kendime.
Daha dün, buraya bu soruyu sormama neden olan birsey yasadim. Bu daha agır birseydi benim icin. Karsimda bir kalabalik vardı. Sunum yaparken sonlara dogru nefes alamamaya basladım. Kelimelerim titremeye basladı. Sunumu bitirdim, aslinda cok boyle rezil olacagim birsey falan da olmadi, mesai devam etti, insanlarin yaninda hicbir acayip hareketim de olmadi. Eve gelince, hep böyle durup dururken mesela "ahh bee oglum naptin sen" ya da "m. na koyim aptal seni rezil ettin kendini" ya da " hay seviim yaa" böyle sesli sesli cumleler kuruyorum. Birden atak gibi geliyor. O sunumdaki an aklima geldigi gibi kasılıyorum bazen "aağhh" diyerek basimi yastiga gomuyorum falan ya da yukaridaki gibi agzimdan bu cumleler cikiyor.
Böyle seyler her insanda olur mu? Ben çok sıkıldım bu tip durumlarimdan. Kendi kendimeyken aklima gun icinde yasadiklarimin gelmesinden. Mesela cogu kez "s. ktiret oglum ya dusunme bunlari" diyorum sesli. Ve boyle cumleler kurduktan sonra birkac saat falan hicbir sey aklima gelmiyor. Sonra tekrar geliyor. Bazen tepkim siddetli oluyor.
Yani bunlari niye kafama takiyorum, niye boyle seyler yapiyorum bilmiyorum. Aslinda normalde is hayatimda hic panik olmayan, cok relaks olarak aşırı iyi bir performans gosteren, cogu işi kolayca halleden birisiyim. Insanlarla iletisimim de gayet iyi. Iş sonrasinda ama hep yalnizim. Bu tip tepkiler yalnizliktan mi oluyor sizce yoksa psikolojik bir rahatsizligin belirtileri mi bunlar?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
0Cevap
Bir süreden sonra ihtiyaç duyuyorsun ve kendi kendine bir şeyler anlatmaya çalışıyorsun ki içinde kalmasın diye. Ve hani şu "oğlum sen naptın" falan demen çok normal mesela benimde bir esyam kaybolunca evde acaba ben bunu nereye koydum ya diye tekrarlıyorum sonra ofluyorum bak neredeyse aynı şey bu zaten insanların doğasında olan bir şey korkmana gerek yok ve seninkisi bir tık hani şu paniklemen nefes alamaman stresten oluyor bunları çok düşünme ayrıca sen yalnız yasiyan bir insansin böyle şeylerin olması çok normal devam et hayatına fazla düşünmeden takmadan gelişmeleri goruceksin
Yorumun için çok teşekkür ederim. Ya gerçekten bugün eve gelinceki tepkilerim şiddetliydi. Korktum. Yani mesela birinde pc başında oturmuş bir şey izlerken aklıma geldi, ahhh naptın ya senn dedim birden ve kastım kendimi, başıma ağrı girdi o an.
Yani özellikle eğer topluluk içinde bir hata yapmışsam, rezil olacak bir durum yasamissam, herkesin icindeyken hicbirsey olmamis gibi rahatim ama eve donunce bunun etkileri bana çok fena vuruyor. Bugun mesela evde surekli kendi kendimi yiyecegimi bildigim icin 2 saat yuruyuse ciktim. Ama dönünce yine aynisi oldu.
Dediğim gibi kendine çok baskı yapma toplumda rahatsız olmuyorsun düşün eve gelince niye kızıyorsun ki kendine akhahahaha bişey olmaz geçmiş bitmiş olay insanlar bu kadar düşünmüyor kimseyi merak etme
Bu benim istemsiz yaptigim birsey iste. Ben de senin gibi dusunuyorum. Kafa yapim öyle. Ama istemsiz aklima geliyor ve o an istemsiz reaksiyon veriyor vucudum. Bu ilerler diye korkuyorum
Yanında birisi ile yaşarsan ilerde hiç bişey olmaz
Gözlerim uzağı gormiyor bide yazigi küçük yazmışsın evet bende sesli konuşmaya utanıyorum ama bunu yenmemis lazım tanımadığın kişiler ile konuş konuşmaya çalış ne olursa olsun
Verdigin cevabin, benim yazdiklarimla alakası yok maalesef.
Okumaya çalışıyım cevap vereceğim
Peki teşekkür ederim.
Psikolojik veya yalnız kalmaktan olabilir yanına kedi veya köpek olmayı düşünür müsün veya insan?
Insan pek dusunmem. Aslında yalnızım ve cidden artık bu yalnızlık beni bogmaya basladı. Ama kedi köpek de bana pek iyi gelmez gibi. Balkonuma gelen kuşlarım var, onları besliyorum. Hayatımda bir hayat arkadasim olsa belki hersey daha guzel olur. Bunun olmayisini da kafaya takiyorum ama bu konuda hic hamle de yapmiyorum.