Hayat ve insanlar hep bu kadar acımasız mıdır?

28 yaşındayım ve bu güne kadar benide sadece kırdılar kızdırdılar az kibar olsam bile beni enayi olarak görüyor insanlar ve ardından çok acımasızca davranıyor bana genelde bir kez olsun ilişkim bile olmadı çünkü özellikle erkekler onları umursamayan ve onlara acımayan kadınların peşinde oluyor zaten biliyoruz bunu bu yeni bir şey değil de ama işte yapacak bir şey yok insanoğlu nankördür bunu allah defalarca kitabındada söylüyor hiç kimseyi takma hiç kimseyi umursama sadece kendini sev kendine odaklan kendi yoluna bak o zaman kimse seni üzemez canım

Senin dediğin şeyin aynısını nerdeyse psikoloğa söyledim birisine farklı bi kelime söylesem günlerce aklıma geliyor üzüldü mü diye, kasiyere teşekkür etmesem aklımda kalıyor, elimde beş varsa üç var diyorum eğer ondan yoksa gösteriş yapıyor demesin diye ama bana hiç bu yapılmıyor dedim karşılık olarak şöyle cevap vermişti " peki insanların senin kelimelerinden bu kadar etkilenip seni bu kadar umursadığını nerden çıkardın"... diyecek tek bir şey kalmadı

Hayır değildi. İncitmemek için incinen, susturmamak için susan bir toplum vardı. Sonra yalanla tanıştılar, ihanet ayak bastı dünyalarına. Ve iki yüzlü insanlar, maskeli dostluklar çoğaldı. Zaman içinde güven ve incelik de birer sandığa hapsedildi ve okyanusun derinliklerine atıldı. O gün bugündür herkes bir diğerini kırmak için savaş veriyor âdeta