İnsanları tehtıt olarak algılıyorum sadece çaresiz ve karamsar olanlardan korkmuyorum napmalıyım?

Hayat güzel diyen kendını kandırıyodur ama mantıken böyle olmak zorundayım. İşte pozitif olanlar beni çekmiyo benı çekmeyenler de korkutuyo. Pozitif oldukları için korkuyo değilim aslında. Sadece benle aynı düşünmedik leri için korkuyorum. Farkına vardırmaya çalışsam anlamıcaklar hala laylaylom hayat güzel diyecekler. Bunlar her seyı yaparlar insana bence. ama karamsar insanlar birbirini dinliyo genelde. Ve korkak üzgün kısılerden korkmuyorum onlarla bir yarısa girmiyorum. Ama pozitif insanlar çok gerıcı onlarla yarıs halınde olmalısın böyle arkadaş olduğumu bile hissetmiyorum. Tek gerçek karamsarlık ya

bence sürekli karamsar olmak da insanı yorar. polyannacilik oynayanları ben de pek sevmem ama sürekli karamsar olmak da korkutucu. her şey dozunda olmalı diye düşünüyorum. bk de azıcık bi zamanımız var bunda da üzülerek mi gecircex salla her seyi valla çok da takmamak laxim

Üzgün alandan ckınca sadece kendını kandıran insanlar görüyorum. Yani tabıkı bûn konfor alanından çıkmadan sizi anlatamam ama bana kendınızı kandırıyosunuz gibi gelıyor. Ben egr bu konfor alanındsn çıkıp kendımı kandıracak bir cümle bır öğreti bulsaydım hayatta hala gerçekler değişmeyecekti ki örnek verıyorum hayat çok kötü evet buna da bır yol buldum diyelim kendımce umursamamak ya da çokça yardım yapmak dıyelım. Gerçekler degıstı mı? Hala hiçbir şey degısmeyecek. Bu yüzden karamsarlık tek gerçek bence. Konfor alanı üzgünlük evet çünkü bundan çıksaydım gerçeklere karsı kendımı kandırmanın agırlıgı yük olurdu uzerıme. Ben kendımı dıger insanlar gibi kaldıramıyorym bu yüzden bu depresif alanda kalmak istiyorum. Ornegın erkeklerı de sevmiyorum onları sevmek için bahane bulsaydım hala gerçekler degısmeyecektı onlar kötü varlıklar çok eslıler. Dünya böyle.

Bu yüzden depresiflerden korkmuyorum işte. Pozitif Insanlar haklı olduğunu sanacak her zaman ve benı de üzecekler benı ezerek. Üzgün olmak guzeldır bence. Ama bu hayatımı etkilemiyo zaten. Sadece kafa yapım bu. Arkadasımı da öyle seçmek istiyorum. Yanı hayatımı etkilemiyo her gün mutlu olmaya çalışıyorum zaten sadece karsıma benden daha enerjık bırı çıksaydı bılıncaltım mantıken o gerçeklerin farkında degıl falan derdı. Bu yüzden de korkuyorum