Artık Dayanamıyorum Sizce Ne Yapmalıyım?

Doğduğumdan beri mutsuzum çünkü hep yalnızım. Çok zor şeyler yaşadım ve hepsini yalnız atlattım. Bir kere bile sevilmedim, desteklenmedim. Hep nefretle, zorbalıkla, dışlanmayla, sevilmemeyle geçti ömrüm. Hiçbir şey yapasım gelmiyor. Özgüvensizim, sessizim, utangaçım. Bu yüzden insanlar beni sevmiyor ve istemiyorlar. Garip buluyorlar. Bir tane bile arkadaşım olmadı hiç. Sevgilim olmadı hiç çıkma teklifi almadım. Hiç umursanmadım, hiç desteklenmedim, kimse yanımda olmadı. Çok mutsuzum hep. Yemin ederim ki mutsuzum ve hiçbir şey yapmak istemiyorum artık. Ne zaman sıfırdan başlasam pozitif olsam insanlar içine sıçıyorlar çok yoruldum artık. Yalnızlık artık mahvediyor beni. Boşuna yaşıyorum gibi geliyor. Çünkü değişemiyorum. Çok sessizim robot gibiyim çok saygılıyım çok safım çok özgüvensizim. Kimse umursamıyor beni. Hiç mutlu olmadım şuana kadar. Hayallerimin hiçbirini gerçekleştiremedim özgüvensizliğim yüzünden. Sadece bir kişi bile olsaydı yemin ederim yeterdi bana. Sürekli yargılanmaktan, ezilmekten, nefret edilmekten, dedikodumun yapılmasından, umursanmamaktan, sevilmemekten, zorbalanmaktan, tuhaf bakışlardan çok yoruldum. Yaşamak istemiyorum çünkü gerçekten ben olmak çok zor. Napıcağımı bilmiyorum değişmek için o kadar çabalıyorum ki ama daha da kötüye gidiyorum insanlar saolsun. Doğduğumdan beri full yalnız geçirdim hayatımı. Hep evdeyim çalışamıyorum bile sıkıntıdan. Beynim hiç susmuyor böyle olduğum için çok yoruluyorum çok sıkılıyorum çok mutsuzlaşıyorum.