Ailesinde ağır hastalıklar geçirenler bi okuyabilir mi?

Geçen sene bu sıralarda annemde kanser bulundu. 2 ameliyat oldu ilk ameliyatda tümörü tam alamadıkları icin. Sonra bir tane ameliyat daha oldu port takıldı yani toplam 3 oldu. 16 tane kemo aldı ve 5 hafta ışın tedavisi oldu. Şimdi tedavisi bitti sayılır ama o zaman ki yaşadığımız olaylar aklıma gelip duruyor. O zamanlar güclü olmak zorundaydım annemle doktorlara ben gidiyordum (almanyada yaşıyoruz ve bazen konuşmak ve anlamakta zorlanıyor) ve o an soğuk kanlı olmam gerekiyordu duygularimı sonraya saklıyordum. Nerdeyse her günümüz doktorda geçiyordu ve yorgunluktan direkt uyuyordum duygularım hep içime attım. Simdi bir boşluk oldu tedavi bitince. Sürekli eskiler aklıma geliyor ağlıyorum ve o zaman ki kendime sarılmak istiyorum. O sıralar annemin psikolojisi iyi değildi yanımda hep negatif konuşuyordu başaramam ben , beni köye gömün , dedenlere iyi bak , evlen babana bakcan diye evlenmemeye kalkma gibi cümleler kuruyordu. Ablam annemin hastalığını kabullenemedi normalmiş gibi davrandı. Babamı uzak tutmaya çalıştım dedemi kanserden kaybettik bir kaç sene önce, eski yaraları açılsın istemedim. Şimdi benim üstümde bir ağırlık var çok yorgunum ve bir sey yapmak istemiyorum. Çok ağlıyorum ve tüm olaylar gözümün önüne geliyor boş kaldığım ilk saniyede. Benim bu yaşadığım ne anlamıyorum. Geçici mi yoksa travma mı kaldı ya da depresyon mu anlamıyorum. Kendimi yazarak ifade edebiliyorum ama sanırsam kimseye gidip söyleyemem içimdekilerini. Bu durum normal mi sizde de benzer şeyler oldu mu ve olduysa geçiyor mu kendiliğinden bir ara sonra yoksa profesyonel destek mi almam gerekiyor?

Ailesinde ağır hastalıklar geçirenler bi okuyabilir mi?
Cevapla