Ruhunuzu şeytana ne verse satardınız?

Nasıl mı sattım? Sen bu dünyayı ne zannediyorsun, Ezel? Nasıl sattığıma mı şaşırıyorsun? Nerede yaşıyorsun sen? Ben değil, herkes satar, hepimiz satarız! Şeytana ruhumu nasıl mı sattım? Şeytan çünkü hepinizden iyi davrandı bana... Bir anahtara sattım. Bir yatağa sattım. Sıcak bir duşa sattım. birtakım elbiseye sattım ruhumu şeytana. Güzel bir kokuya sattım. Sokaktan geçerken bana bakan bir kıza sattım ruhumu. Kapıdaki görevlinin adımı söylemesine sattım. İki güzel söze sattım Ezel ruhumu şeytana... Zannediyorsun ki, şeytan büyük kandırmacalar yapar seni satın almak için, yok öyle bir şey; ben 300 beygir motorun sesine sattım ruhumu. Nasıl mı sattım şeytana ruhumu? Kaça mı sattım? Ne için mi sattım ben ruhumu? Kim istemez ki, Ezel; o kaygılardan, o eziklikten, o acılardan kurtulmayı kim istemez? Ben onu satın aldım. Zannediyorsun ki, herkes geri çevirir; herkes, Ezel, hepimiz gireriz o kapıdan. Eğer benim ki kadar cömert bir şeytan çıkarsa karşımıza, hepimiz istisnasız satarız ruhumuzu şeytana..

Satmam diyenler ne kadar islamiyetle yaşadığınıza bir bakın ondan sonra tekrar düşünün. Bi kaç hevesle yaptığımız günahlarda satmış olmanın farklı bir versiyonu. Zaten şeytan gelip şu günahı işle sana şu zevki vereyim demez senin canın ister gider yaparsın.
Amma duyar kastım ama gerçekler bunlar