İsteklerin için ruhunu şeytana satabilir misin?

Tabii ki hayır, özgür iradem olmadığında isteklerimin de önemi kalmayacaktır. Ancak burada bahsedilen "ruhunu şeytana satma"nın çıkarlar uğruna masumiyeti kaybetmek, iyilikten vazgeçmek anlamında kullanıldığını varsayarsak mümkün demem daha doğru olur çünkü gücün insanı değiştirmesi çoğu zaman kaçınılmazdır. Bu durumla ilgili bir düşünce deneyi de var: Gyges’in Yüzüğü.

"Gyges, Lidya kralının hizmetinde olan mütevazı bir çobandır. Bir gün, koyunlarını otlattığı yerde deprem olur ve zeminde bir çukur açılır. Çukurun içine girip baktığında farklı farklı garip objelerle birlikte bir yüzük bulup parmağına takar. Daha sonra bir çobanlar toplantısında yüzüğü sola çevirince diğerlerinin onu göremediğini fark eder. Yüzükle görünmez olmuştur. Bunu fark eden Gyges, kötülük yapmaya girişir. Mesaj iletme bahanesiyle saraya girer ve Kraliçe’yi baştan çıkarır. Gyges’in sadakat yemini ettiği Kral’ı öldürmek için kafa kafaya verip komplo kurarlar ve onun ölümünden sonra Gyges tahta geçer.

Gyges’in yüzüğü, takan kişiye herhangi bir güç temin etmez. Yüzük Gyges’i yozlaştırmıyordur; sadece başından beri nasıl bir insan olduğunu ortaya çıkarır: o aslında kendini yalnızca ceza korkusuyla dizginleyen biridir.

Glukon bu düşünce deneyinin genel olarak insanın doğasını temsil ettiğini düşünür. Eğer cezasını çekmeyecek olsaydık hepimiz Gyges gibi davranırdık; dilediğimizce çalar, öldürür, akla gelebilecek her suçu işlerdik."

Şeytana bir şey satmıyorum ama kendime ait olmayan bir işte çalışarak vaktimin bir kısmını onlara kiralamış oluyorum diye düşünüyorum. 🥲

Ruhum olmadığı sürece isteklerimin gerçekleşip gerçekleşememesinin hiçbir önemi olmaz.