İçim çok daralıyor ne yapsam da geçmiyor?

Son 3-4 yıldır kendimi eskisi gibi iyi hissetmiyorum. Eskiden de hayatım sıkıcıydı yine evdeydim yine çevrem veya sevgilim yoktu fakat yaşama sevincim vardı içim kıpır kıpırdı. Sonra yaşım oldu 28 kardeşlerim de atanıp gidince ev bana kaldı. Ben babam ve annem. Evde otoriter benim ama ailemin her davranışı hareketleri gözüme batıyor. Babam desen cinsi sapık gibi eve gelir gelmez peçete alıp bilgisayar başında geçiyor. Annem desen oda ayrı dert. Bütün ömrüm bunlarla geçiyor evlenme gibi şansım da yok bedensel engelliyim. İşim gücüm de yok… çevremdeki özgür insanlara baktıkça daha çok daralıyorum imreniyorum. Kafamı dağıtacak beni mutlu edecek hiçbir şey bulamıyorum hiçbir şeyin tadı yok. Bana deseler gel yarın İtalya ya gidelim o bile mutlu etmez beni. Öyle bir bıkkınlık var içimde