Bir şeyleri sürekli yapacağım deyip ertelediğiniz zamanlar olur mu?

Bende erteleme, “yapmayacağım”dan çok zamanlamayı beklemek şeklinde olur. Bir şeyleri yapacağımı söylerim çünkü gerçekten niyet ederim; ama bazen doğru an, doğru enerji ya da yeterli netlik oluşmadan adım atmak istemem. O yüzden ertelenmiş gibi görünür.

İnsanlarda ise bu durum çoğu zaman isteksizlikten değil, yükün ağırlığından olur. Yapılacak şey büyüdükçe göz korkutur, zihinde karmaşıklaşır ve ertelenir. “Sonra yaparım” cümlesi bazen tembellik değil, kararsızlık ya da yorgunluktur.

Asıl fark şurada ortaya çıkar:

Erteleme geçiciyse ve bir noktada harekete dönüşüyorsa sorun değildir. Ama sürekli tekrar ediyorsa, orada niyetten çok kaçış vardır.

Herkesin hayatında böyle dönemler olur. Önemli olan, ertelediğin şeyin gerçekten sana mı ait olduğu, yoksa başkalarının beklentisi mi olduğudur.

Çok halada aklımda evde yapicam şeyi yapsam mı yoksa yarın mı yapsam diye düşünüyorum