Travmalarımdan dolayı köle ruhluyum?

Merhaba, öncelikle yaşadıklarınız için üzgünüm. Psikolojik destek bu durumda çok önemli olabilir. Psikoloğunuzdan da hoşlandığınızı yazdınız. Bu oldukça normal bir durum ve hatta terapi sürecinin çok önemli bir parçası. Google'da "psikoloji aktarım" veya "psikoloji transferans" arattığınızda bununla ilgili bilgi alabilirsiniz. Ama bu duyguları onunla konuşmanız önemli. Emin olun ki şaşırmayacak ve yadırgamayacak sizi çünkü hemen hemen her terapide olan bir şey bu. Aynı şekilde yaşadığınız travmayı ve sizi gerçekten meşgul eden, kitleyen konuları konuşmanız önemli. Ancak bu şekilde terapiden fayda alabilirsiniz. Eğer terapiste güvenmiyorsanız veya çok uyuşmuyorsanız değiştirmeyi düşünebilirsiniz. Erkek terapistle bu konuları hiç konuşamıyorsanız kadın terapist arayabilirsiniz.

Bahsettiğiniz isteklerden dolayı kendinizi damgalamayın, kötü görmeyin. İnsan olarak karışığız. Üstelik siz zor şeyler yaşamışsınız. Bu bir tepki - arkasında belli sebepler ve anlamlar yatar. Psikoloğunuz söylemiştir ama travma yaşamış insanlar sık sık travmatik anı yeniden sahnelemeye, onu tekrarlamaya çalışırlar. Manyak oldukları için değil, bu defa durumla daha iyi başa çıkabileceklerini görmek için - başka açıklamalar da var. Ama sizin durumunuzda bu tekrarlama isteğiniz sizi tehlikeli insanlarla baş başa bırakabilir. Bunun için bence bu tarz ilişkilerden kaçınmanız, o çekimi değiştirmek istemeniz bu aşamada çok doğru bir yaklaşım. Gelecekte isteklerinizin *bazılarını* güvenli bir şekilde oyun olarak yaşadığınız bir sevgiliniz olabilir eğer size bu iyi gelecekse. Ama bu insan, size asla gerçek zarar vermek istemeyecek biri olmalı - sizi seven ve sayan biri. Bu farkı bilmek ve gözetlemek önemli. Bu kısmı da söylemek istedim çünkü duyduğunuz çekimden dolayı ister istemez böyle ilişki dinamiklerine karışabilirsiniz.

Umarım her şey iyi olur sizin için.

Şimdi sana destek olsam
Sana iyi gelmeye başladığında bana da duygusal birseyler hissetmeye başlarsın

Sosyalleşme gerek.

İnsan kırıldıkca içine kapanır ve içine kapanarak sadece kendini cezalandirirsin

O yüzden hayatına devam etmelisin

Bu duygusal boşluğunu anlayabiliyorum yalnız kontrolü kaybetmemen gerekiyor Şu anda büyük bir manevi boşluktayken bu boşluk yaranı yanlış bir seçimle daha da mahvedecek bir hale getirebilirsin