Her şeye geç kalmış olabilecek olsaydım bile, ben hayata yeni başlıyorsam bu hiçbir şeye geç kalmadığım anlamına gelirdi. Çünkü zaman görecelidir, kendimi kimseyle kıyaslamaya gelmedim. Sadece yaşamaya geldim, hem de kendi özgünlüğüm ile. Eğer bu özgünlükte tutunacak bir yer bulamıyorsam demek ki kendimi var edebilecek bir alan yaratacak kadar cesur da değilim.
Muhtemelen seninle aynıyımdır ama şunu unutmamak gerekiyor ki hayat adil değil ve kimseye aynı gelmiyor. Bizim gücümüz neye yeterse ne kadar bir şey yapabilirsek onlar ile varoluyoruz. Önemli olan tek odak noktası biziz diyebilirim. Biz ne kadar güç topladık kendimize sahip çıktık felaketi fırsata çevirdik mantıklı düşünüp doğru zamanda harekete geçtik o kadar hayata yetişir hatta belki de öne geçeriz. Doğru şekilde çabalayıp emek vermek bir çok güzelliğe sebep olacaktır önemli olan dirayetli olmak
Yaşıtlarımın bazısı çoktan iş sahibi oldu, evlendi ve kendi evine çıktı. Tabi ölmüş, çocuk yapmış, bağımlı olmuş veya hapiste olanlar da var bakarsan. Zaten bu bana göre geç kalmak değil. Herkesin öncelikleri ve koşulları farklı.
Hayatımın çoğunluğunu hayatta kalma mücadelesi verdiğim için, yeteneklerim, hobilerim konusunda hep geç kaldığımı düşünüyor, üzülüyordum. Ama şimdi bakıyorum hayatıma, 19 yaşındayım, yurt dışında yalnız yaşıyorum. Çalışıyorum, her işimi kendim hallediyorum. Projelerde yer alıyorum, beş dil konuşuyorum. Ve fark ettim ki geç kalmak sadece kafada oluyor. Evet belki de yeteneklerimi geliştirmek için hiç imkanım olmadı şimdi yeni yeni bebek adımları ile dersler almaya başladım ama geç olsun güç olmasın. İnsanların çoğunluğu yeteneklerini keşfedemeden ölüyor ben ise her zaman ne olduklarını bildim. Biraz da iyi tarafından bakalım
Hayata geç kalmış kavramı bence çok yanlış bir kavram, çünkü insan dediğin varlık zaten her yeni gün yeni şeyler öğreniyor, ve yeni şeylerle mücadele etmek zorunda kalıyor her gün ya kötü bir gün ya da güzel bir gün ama hayatta geç kalmıştık değil bence!
Hic gec kalmadim. Trnin cok yeribe gittim gezdim. Gezdigim yerlere ozel seyleri yedim hissettim gordum. sadece esimin vefati yuzunden yalniz olmk cok koyuyor. Oda olaydi ya da yeni den evlenebilecek duzgun biri olaydi cokdaha farkli olur mesela yurtdisina giderdik.
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
1 yıl
Mezuniyetimde sonra iş bulmam uzun sürdü arkadaşlarıma göre. Hatta çoğu müteahhit bile oldu. Fakat hala iş bulamayanlar da var ve ben şu an 3. kez iş değiştirdim. En başta asla yapmam, ben burada çalışamam dediğim yere kendim gelip başlamak istedim. Hayatımda çok değer verdiğim kız arkadaşım tarafından terk edildim. Onun için geldiğim bu şehirde sıfırdan başlamıştım ama hala bir şeyler için geç olduğunu düşünmüyorum. Sadece her şey olması gerektiği gibi.
Kendimi 17 yaşındaykende çok geç kalmış hissediyordum şimdide 23 yaşındayım hala bitirmek istediğim dili bitiremedim hala hayatımı düzene sokamadım hala tembellikle mücadele ediyorum.
Geç kalan ben değildim. ben her zaman gerekeni eksik fazla yapmaya çalıştım. Ulu tanrı bişeyleri "nasip" etmemekte ısrar etti. nerden baksan 10 yıl kaybım var. Gitti heba oldu
Kişilik & Karakter konusunda 24,1b cevap paylaştı.
35 yaşındayım hâlâ bir hayatım yok ailemle yaşıyorum işsizim bekarım asosyalim gençliğim hep eve kapalı işsiz asosyal yalnız mutsuz geçti gitti hayatı hep kaçırdım gençliğimi hiç yaşayamadım kendimi herşeye geç kalmış hissediyorum
sıfırrr... hayata geç kalmışlık hissi bulunduğu yerden memnun olmayan insanlar içindir. bense hep mutluydum. elhamdülillah. kendinle barışık olunca gerisi no problem
Çok şey olur. Cidden kaybetmeye bu kadar mı heveslisin? Düşüncelerin bundan öteye gitmiyor da. En başında insan kendisi için okumalı zaten, kendisi için okuyan insan her şekilde halleder. Evet dünyanın şartlarının hepimiz farkındayız ama bu kadar kurban zihniyetinde olan kimse bu şartlara ne uyum sağlayabilir, ne de değiştirebilecek cesarete sahip olabilir. Gerçekten ne zaman şu siteye girsem senin gibi insanlar görüp hayrete düşüyorum. Cidden... Nasıl böyle olabiliyorsunuz? Hayat sizin için çok mu dar bir yer, kendini o kadar minik bir alana hapis ediyorsun ki benliğini hareket ettirebilecek fazla potansiyel bırakmıyor, sonra da hayatı suçluyorsun. @kopyakalpler31
25 yaşındayım, hiç flörtüm olmadı, sevgilim olmadı, kız arkadaşım olmadı, daha önce hiç bir zaman bir kıza günaydın mesajı atmadım bu saatten sonra olacağını da düşünmüyorum.
hala ilişkiler ve arkadaş seçimi konusunda çok toyum, eskiden de pek arkadaşım olmazdı, şu an çalışıyor olmama rağmen yine o kadar arkadaşım yok, 2 elin parmağını geçmiyor
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
1 yıl
Öyle bisey olursa evlenmemeyi düşünürüm parada olmaz yalnız olurum bir köşede kafama sıkarım o kadar
Gerçekten böyle yorumlar beni her zaman çok şaşırtıyor. Hayat bu kadar sıkı mı sizin için, hiç mi esnek bir yanı yok? Kendinizi kendi fikirlerinize ve düşüncelerinize hapis etmişsiniz, çıkış yolu değil sadece sınırlar arıyorsunuz.
Yanlış anlaşılmasın ama heralde bu hayatın güzel yönüne bakmaya bile üşenen insanladır bunlar. Umutsuzluk bıkkınlık mı dersiniz artık. Umut dolu duyguları içlerinde bir yerlerde hapsolmuş olsa bile çıkartmazlar çıkartamazlar. Çünkü artık karanlık yön onların tek odakları olmuş. "Diğer insanlar ne güzel yaşıyor, hayat bize değil" dediklerini bulursunuz oysa ki onlar sarayda yaşasalar bile bu düşüncelerle hayat onlar için hala zehir olur. Bazen kabullenmek lazım ve daha iyisi için umut üretmek lazım. Her şey bizim elimizde.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
u 
