Benim gibi hisseden var mıdır?

Birine sarılmak istiyorum. Gerçek anlamda sarılmak ve omzunda istediğim kadar ağlamak, dinlenmek istiyorum. 3 senelik evliliğimde yaşamadığım herhangi bir zorluk kalmadı. Gerek eşimden ayrı kaldım, ailemden ayrı kaldım, çocuklarım oldu, defalarca ev değiştirdik, hamileliklerimde bir insanın kaldıramayacağı kadar yük taşıdım, erken doğum yaptım, fiziksel, psikolojik şiddet de gördüm, her açıdan yalnız da bırakıldım, çocuğuma kötü davrandığım için herkes tarafından da dışlandım vs vs. Hiçbir şeyi beceremedim, her şeyi elime yüzüme bulaştırdım. Kendime de çocuklarıma da yetemedim. Hep eksik kaldım. Eşime en ihtiyacım olduğu anlarda hiçbir zaman yanımda bulamadım. Yine yok tahmin edersiniz. Artık hiçbir aile üyeme karşı yakınlık hissedemiyorum. Hiç tanımadığım bir yabancıya sarılıp ağlamak istiyorum. Gerçekten tek istediğim bu. Benim gibi olan var mı? Yargılamayın gerçekten ben de istemedim böyle olmasını...