Geçmem dediğin yollardan geçer, yaşayamam dediğin yerlerde yaşar, sağ çıkmam dediğin acılardan yeniden doğar, bitti sandıkların başlangıcın olur.
Ne zaman dara düşsek, boğazımıza bıçak dayanmış gibi korkularla yüzleşiriz. Sanki ölmeye yakın bir hasta gibi. Sanki ince bir ipin üstünde gökyüzünden yere çakılacak gibi. Sanki'lerle geçen bir darboğaz.
Bu aslında bir mevsim geçisi. Kıştan ilkbahara renklerin ve güneşin artık kendini tamamen hissettirecegi bir geçiş.
Sanki dediklerimiz bir bir erirken, onun yerini yeni yollar alır. Umutlar ve hayaller alır. Bu hep böyledir ve geçer. Ayazdan sonra sabah olduğunda, içini dahi ısıtacak bir güneş doğar tepene.