Samimiyetim yanlış anlaşılıyor?

25 yaşındayım ve hayatım boyunca sıcakkanlı konuşkan bi kız oldum. Yardım etmeyi de seviyorum biraz da kullanıldım bu özelliğimden dolayı. İnsanları kadın erkek diye ayırt etmem herkesle samimi bir şekilde konuşabiliyorum. Erkeklere karşı biraz daha dikkatliyim cinsel şaka yapmam argo konuşmam. Ben konuşmayınca aşırı sıkılıyorum. Ama neredeyse her girdiğim ortamda beni kolay kız olarak görüyorlar sanırım, saçma sapan iğrenç teklifler alıyorum bazen. Ya da sevgili olmak istiyorlar. Ben bunları istemiyorum ve böyle şeyler beni aşırı rahatsız ediyor. Sonra o ortamdan uzaklaşıyorum. Hep aynı şey tam bir yere alışıyorum böyle bişey oluyor uzaklaşıyorum. İlla asık suratlı ketum mu olmam gerekiyor