Bir insan sosyal hayatta bu kadar şansız olur mu ya?

Küçüklüğümden beri hep bir boşluk yalnızlık var içimde kucukken de ezilen bir tiptim saklambac oynardık hep beni ebe yaparlardı büyüdün bu değişmedi ortamlarda fazla dışlanma problemi yaşadım sebenini bilmiyorum ama sürekli ne zaman bir ortama girsem dislaniyorum sürekli yalnız oldim hep soyutladim kendimi daha da büyüdüm iş hayatında mobbing gördüm üstüne zaten dislandim yaşım oldu 29 su an ne bir dost diyebileceğim birisi var hayatımda ne de evlenebiliyorum hayatım böyle mi gevio gidecek? Neden sosyal ilişkilerim böyle anlamıyorum