Hayatı kaçırmanın iyi yönleri var mıdır?

Doğru anladıysam şu şekilde örnek vereyim?


Eskiden her gün şuraya gidelim buraya gidelim şunu yapalım vs. vs. Sözde vaktimi değerlendiriyordum. Şu anda doğru yapmıyorum ama 5 kere çağrılıyorsam 2 sin de gidiyorum kendime dinlenme izni verdim ya da bir şey yapmama izni diyebiliriz ve artık arkadaşlarım hayatı kaçırıyorsun yaşamıyorsun demeye başladı.


Bana öyle gelmiyor neden?


Oturup şöyle bi yaşantımı gözden geçirmeye vaktim oldu doğruları/yanlışları haddinden fazla verdiğim kendimi tartmaya vaktim oldu ve bir şeyleri düzelttim.


Nerede mutluysan orada olmalısın sana ne yapmak iyi geliyorsa o an onu yapmalısın müzik dinlemek , balkonda kahve/çay içmek yani kısacası şunu anladım her gün bir yerlerlere gitmek görmek değil de, o an istediğin şeyi yapmak kaliteli vakit geçirmek oluyor. Bırak başkası buna üşengeçlik desin ya da hayatı kaçırıyorsun desin.

Hayat dediğin şey bizlere ikram edilmiş bir tatlı gibidir buna asla hayır diyemem illa sevecek bişeyler bulurum, bugün ağaçları severim yarın kuşları ertesi gün bulutları illa sevecek birşeyler bulurum sevmekten başka ne işimiz var...
Şiir gibi oldu valla yaz bir yere yeni bir şairmi doğuyor ne😃

Kayıp zamanla eşdeğerdir benim için.