İnsanlık hayata 100 yaşında doğsa. Ve bebekliğine doğru yaşasa nasıl bir hayat olurdu?

O zaman 100 yaşında eşşek kadar adam yemek yemeyi, tuvalet eğitimini bileyen, agulayıp istediği olmayınca ağlayan bir yaratık gibi görünürdü. Gençleştikçe öğrenecek ve tecrübe kazanacak ama bütün bu tecrübeleri edindiğinde de ergen yaşlarındayken ölmeyi beklerdi ay saçma sapan şeyler akskdkdkflfllf

Gerçekten üzerinde düşünülmesi gereken bir soru. Ama ben şöyle yorumlamak istiyorum. Örneğin , Locke insan beynini ilk doğduğunda beyni boş bir levhaya benzetmiş. Yani insan beyni zamanla tecrübelerle , deneyimlerle gelişir. 100 yaşında ama yemek yemeyi bilmeyen beceriler kazanmamış biri ve doğduğu günle itibaren yaşımızdan dolayı sağlık sorunlarimiz olur ve onlarla uğraşıyor olurduk.

İnsanlar gittikçe aptallaşırdı yani.., bu zaman da hafıza kaybı diye hastalıklar gelişmiş olurdu, ki bu da toplumda psikolojik sorunlara neden olurdu.. Toplum alışık, yaşlılardan nasihat almaya, çoçuklar büyüklerden bir şeyler öğrenmeye.., çok ters bir durum olurdu insanlar için..

Bu insanlar nasıl doğacaklar ve birde insan yaşlandıkça zaten bebekten farksız oluyor diye düşünüyorum