Çekingen misiniz?

Hem tezcanlı hem de çekingenim, ah ikisi nasıl oluyorsa, bazen biri daha ağır basıyor sanki. Bazen utanacağım tutuyor, kasıyorum kendimi, ah kasmasam, tamamen kendim olabilsem, sanki kendim olursam sevilmeyeceğim gibi bir algı var kafamda, yapmacık da değilim lakin kendimi kendime bile anlatmak istemiyorum, kendimi kandırmak istiyorum bazen, kendimi kandırırken de gizlemek, ah halbuki ben insanları en çok utandıkları zaman seviyorum, acizliklerini farkettikleri zaman, belki de koşulsuz sevileceğime inanmıyorum, bir koşula bağlıyorum sevileceğimi, sahi sevilmek bu kadar mühim mi, sevilmek güzel olsa da, neyin garantisi var ki şu hayatta, tam manasıyla kendimi tanımadığım için bazen utangaçlığım tutuyor belki de lakin biraz daha aştım kendimi, daha çok sahip çıkıyorum haklarıma, annem bana; sen aslında hepsinden haysiyetlisin demişti, öyle çok korkuyorum ki sevilmemekten, sanki hâlâ 9 yaşında gibiyim, bir yerlerde, bazı şeyleri aştım, bazen de çatlaklığım tutuyor, kıkır kıkır espriler yaparken buluyorum kendime, ortaya karışık bir şeyler yani, ah sadece kendimi şartlandırmasam bir şeyler daha çok oturacak gibi.

Hayır hiç değilim