Aşk, sevgi ve ilişkiler hakkında felsefik ve orijinal görüşleriniz ve tespitleriniz var mı?

İnsanın yaptığı her şeyin yine kendisi için olduğunu düşünüyorum. Çoğu zaman farkında değil ama bilinçaltında hep aynı bencillikten kaynaklı davranışlar oluyor.

Örneğin sevdiğin kişiye hediye alıyorsun ama asıl amacın onun seni hediye aracılığıyla sürekli hatırlaması ya da sana minnettar kalıp gerektiğinde yardım etmesi. O yüzden hediye aldığımız bir kişiye ihtiyaç duyduğumuzda eğer bize yardım etmezse çok fazla kırılıyoruz çünkü oraya yatırım yaptık daha önce. Bu ve sevgi/aşk ile alakalı bir çok davranışımız bilinçaltında aslında önce kendimizi düşündüğümüz için, karşımızdakini düşünüyor olmaktan ziyade.

Binlerce senedir insanlar aşkı konuşuyor, bunun felsefesi mi olur?
Yaşayanlar konuşamaz, konuşanlar yaşadığını sanır.

Hayal kırıklıklara mı yaşadın

Var.