Böyle Bir Hayatım Olsun Diye Ne Yapabilirim?

İçimden gelen ne, içimden asıl gelen hayatımın iğrenç olduğunu düşünmek.

Neden çözmem gerekiyor? Neden hiç ona bakıp dinlemeyi denemiyoruz da hep bir şeyleri bir yerlere oturuma peşindeyiz?

Çok kabasın. Biraz centilmen ol 😂 Tamam, öyle olmak istiyor olabilirim ama bu, bilincimin bir kısmının yettiği ve hayata ayak uydurmak isteyen büyük bir parçası. Peki ya ötesi? Bugünün sonrası, hayatın çok daha ulaşılmaz olduğu yer yok mu? Neden kimse orası hakkında düşünmüyor da sadece burayla ilgileniyor, sadece tek derdimiz hayatla uyumlanmak oluyor? Anlamıyorsun, ben de anlamıyorum ama bence biliyoruz, öyle ya da böyle sandığımız, inandığımız her şeyden çok daha ötesi var ve orada mesele ne olmak istediğim değil, çözüm bu değil.

Çözmek istemiyor muyum? Peki ya çözüm, senin sandığın şeyler değilse? Ya sen sırf işe yarıyor diye bunu o küçük hayatının bir gerçeği olarak gördüğünden ötesine bakmaya tenezzül bile etmiyorsan. Neyden bahsettiğimi dinlemiyorsun bile, sadece beni etiketleme derdinsesin. Söylesene sence çözemeyeceğim için mi, yoksa içten içe çözmek istemediğim için mi çözmüyorum sana göre? İkisi de değil. Ben hayat dediğiniz bu şeyin ötesini görmek istiyorum ve bunu, sizin hayatı sınırladığınız katı gerçeklerle yapamam. Ne istediğimi bilmiyorum evet çünkü yaşamak ne demek bilmiyorum, sen biliyor musun yaşamak ne demek? Gerçekten yaşıyor musun? Gerçekten hissediyor musun? İnanıyor musun buna?

Öldükten sonra hayatın ötesini göremem, öldükten sonra bir şeyler olsa bile göremem. Ölümden sonraki hayatın daha kabul edilebilir olması yine bizim insan algılarımızdan ötürü, tanrı dediğimiz otorite figürünün daha katı ve reddedilemez olmasından ötürü ama inan bana orası varsa bile yine de hayatın ötesi bu değil. Hayatın ötesi senin öten, inandıklarının. Bilmiyorum. Hayat ne demek bilmiyorken ötesini de bilemem, gerçek sandığımız her şeyin bir ötesi var. Kimsenin dokunamadığı bir yer var. Tanrı dedikleri şey bile olsa, kimsenin erişemeyeceği yer var.

Sen sadece kendini etiketliyorsun, sınırlıyorsun. Ben agnostiğim, kesin olarak ölümden sonra şurası burası var diyemem ama eğer olsaydı bile, bugünkü yaşamın insanların övüp de bitiremediği ölümden sonraki yaşamdan bir farkı olmadığını bilirdim. Daha var olduğumuz yaşamda bir şeyleri anlamıyorken, hayır yaşamı anlamaya çalıştıkça yaşamı o kadar anlamıyorken ölümden sonrasının bir farkı olabilir mi? İkisinde de varız. Var olmak ne demek bilmiyorum? Mesele Tanrı değil bile, mesele öteki dünya değil bile. Bu dünyayı istediğin kadar bil, keşfet, incele yine de yaşamak ne demek bilmiyoruz yaptığımız tek şey kendi algılarımızla bir şeylerle uyumlanmak. Kendinin ötesini bilmiyorsun, biz zavallıyız.

Hayatın ötesini neden sadece fiziksel olarak düşünmek zorundasın ki, şu anda var olduğun yeri bile anlamıyorsun. Bunun zekayla ilgisi yok, zaten hep en uyumlanana en yaşayabilene zeki ve güçlü dedik, yaşamın şartı böyle ama yaşamdan ötesi var biliyorum, nereden mi biliyorum? Birincisi, var olduğumdan biliyorum. Köşede duran taşla benim farkım bu. İkincisi, sen hiç bir şeyler hissetmedin mi? Mesela aşık olduğunda, havaya baktığında, mutlu hissettiğinde. Hayata ister istemez anlam katarsın, sen robot değilsin. Bir sanat eserini incelerken yaratıcılıkla dolup taşarsın, onu iliklerine dek hissedersin. Zihninde öylesine yoğunlaşır ki bir anda hayatın bu olur, hissettiğin tek gerçek. İşte bu hayatın ötesindedir, ama yeterince ötesinde değildir. Var olanla senin arandaki ilişkidir, yaratmaktır bu. Meseleyi o kadar indirgiyor ve yüzeyselleştiriyorsun ki sadece ezberlediklerini sıralıyorsun bana, hayır mesele tanrı değil. Varlığın, var olduğunu reddedebilir miydin?

Anlamıyorsun, neden hayatın ötesi dediğimde bunu tanrıya bağlamak zorundasın? En basitinden, iki farklı insanın aynı rengi gördüğünü ispatlayabilir misin? Bu bile seninle, gerçek arasında olan ilişkinin bir tezahürü, bağlantısı. Kimyasal olsun olmasın, bunu istediğin şeylerle açıkla yine de hissediyorsun. Hissetmek ne demek bilmiyoruz. İstediğin kadar açıkla yeterli değil. O şeyin nasıl oluştuğunu bilmen, onun ne demek olduğunu bilmen o ne demek bilmen demek değil. Sen bilmiyorum belki de hayatı fazla gerçek görüyorsun, hayatı fazla somutlaştırmışsın her şeyi zihninde algıladığın hâlde. İnsanların ağızlarından çıkanlara fazla gerçek atıyorsun belki de, kötü bir şey yaşadığında yaşadıkların çıkmaz gibi mi geliyor bilmiyorum. Ötesi ne demek? Ben ve bir şey arasında bir bağlantı varsa, onun ötesi de vardır. Senin öten farkındalığın, ya onun ötesi?

Hayat fazla mı gerçek sence?

Peki karmaşık olsaydı, anlamlı olsaydı hayat basit olmayacak mıydı? Karmaşa bile temelinde basit, bir noktanın üstüne ne kadar eklersen o kadar birbirine dolanır ve o kadar yorumlanır, o kadar zihnin ötesinde olur. Hayat basit olsun ya da olmasın gerçek gibi gelmiyor. Gerçeği de hayata göre anladığım hâlde. Hayattan, yaşamaktan başka bir şey bilmiyoruz. Tek bildiğimiz, tek gerçeğimiz bu. Çok sinir bozucu, buraya saplanmışım, buradan başka bir şey yok. Yapabildiğim tek şey var olmak, ötesini bilmiyorum. Ölmek değil mesele. Hayat neden basit? Hayat değil, hayatı anlayışın basit çünkü hayat ne anlarsan odur, üstelik o kadar şey varken. Belki de kendini basit görüyorsun, belki de seni hayata hazırlıklı olman konusunda yeterince teşvik etmediler, kendi arkanda dik dur diye yeterince arkanda beklemediler belki de.