Cennetin yokluğu mu daha korkunç olurdu, cehennemin yokluğu mu?

İnsanoğlu doğduğu andan itibaren hep mücadele eder. Nefes aldığı müddetçe bir amaç uğruna bu mücadelesini sürdürür. İnanan veya inanmayan her insan hayatta mutlaka bir umut ışığına tutunur. Bu ışık olmasa yaşamanın , mücadelenin bir anlamı yoktur.

Bir de hep takdir edilmek ister. Yaptığı küçük bir iyilikte dahi aldığı kuru bir teşekkür insanı iyilikte ve güzellikte ısrarcı kılar.

İnananlar için cennet de böyle.

Alacağımız nefes tükenip, ölüm saati gelene dek umutla hayata tutunup sonundaki mükafat için yaşıyoruz.

Cennet olmasaydı iyi ve güzel yaşamanın bir önemi kalmazdı.

Cehennemin yokluğu daha korkunç olurdu.
İnancımız gereği ilahi adalete olan bağımız, kötülerin bu dünya olmasa da ahirette cezalandırılacak olması içimize bir nebze ferahlık veriyor.
Cennet olmasaydı da herkes içinden geldiği gibi davranacak dünya daha mı kötü bir yer olacaktı diye düşünmeden edemedim.
Peki sence?

Cehennemin yokluğu daha korkunç olurdu. Saf kötü olanlar, katiller, taciz ve tecavüzcüler hiçbir şekilde yanmayacak deseler o zaman ahiretin ne önemi kalırdı ki. Allah boynuzsuz keçi boynuzlu keçiden hakkını alacak diyor. Hakkını alamadıktan sonra, yapılanların cezasız kalması insanı asla tatmin etmezdi.