Siz de yoruluyor musunuz, yaşamaktan?

22 yaşındayım, çzel üniversitede tam burslu Çap yapıyorum, yani iki bölüm aynı anda okuyorum. Aynı zamanda çalışıyorum. Evde kendi kendime yoga yapmayı öğremdim, bacaklarımı iki yana açacıp, kafamın üstünde duracak kadar

Amaaaaa baze oradan oraya koşarken o kadar yoruluyorum ki bazen oturup saatlerce ağlamak istiyorum. Yaşıtlarımın çorap değişir gibi sevgili değişmesi, tırnak yapmaya gidecek kadar parası ve vakti olması falan bana hayal gibi geliyor. Ben ağlamaya bile vakit bulamıyorum bazen, her şey için uğraşmaktan o kadar yoruldum ki, istiyorum ki bir kere de ben istediğim bir şeyi kolay elde edeyim ama olmuyot olmuyorrr

Dışarıdan o "başarılı, çalışkan, şanslı, esnek ve güzel vücutlu" güzüken kız olmak beni çok yordu, cidden aldığım nefes ağır geliyor artık bana. Ama yarın sabah ağlayarak işe gideceğim yine maalesef